บทที่ 105 วันนี้ฉันจะพาเธอไปให้ได้

พอได้ยินแบบนั้น แววตาของพิมพ์ลดาก็ฉายแววตกใจขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่เพียงครู่เดียวเธอก็ตั้งสติได้ ก่อนจะส่งยิ้มบาง ๆ ให้ศรัณย์ตามมารยาท

"นับเป็นเกียรติของดิฉันค่ะ ถ้าอย่างนั้นคงต้องรบกวนคุณศรัณย์แล้วล่ะค่ะ"

พอพูดจบ เธอก็หมุนตัวก้าวเดินด้วยฝีเท้าที่คล่องแคล่ว ตั้งใจจะเดินเลี่ยงลูกน้องของธนภัทรเพื่อตรงไปหาศ...