บทที่ 116 เรื่องอื้อฉาว

"พิมพ์! พิมพ์! เป็นอะไรไป? ได้ยินฉันไหม?"

กุลรดามีสีหน้าตื่นตระหนก เธอนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย พลางตะโกนเรียกชื่อพิมพ์ลดาด้วยน้ำเสียงร้อนรน

ร่างของพิมพ์ลดาที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้หายใจหอบถี่ ริมฝีปากซีดเผือดไร้สีเลือด เม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาเต็มกรอบหน้า และร่างกายก็สั่นเทาอย่างรุนแรงราวกับกำลังหวาดกลั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ