บทที่ 133 ตระกูลทองแพที่ทำลายศีลธรรม ควรจะหายไป

เมื่อได้ยินเช่นนั้น พิมพ์ลดาก็ยืนนิ่งงันไปทันที

ราวกับดวงวิญญาณของเธอถูกอสนีบาตไร้รูปฟาดผ่าลงมากลางใจ ร่างทั้งร่างแข็งค้างติดอยู่ในรอยแยกของกาลเวลา

ในความทรงจำของเธอ ความเย็นชาห่างเหินเช่นนี้เป็นสิ่งที่ธนภัทรมอบให้เธอเพียงผู้เดียว เขาไม่เคยแม้แต่จะปรายตามองอัญชิสาด้วยสายตาไร้เยื่อใยเช่นนั้นเลยสักครั...