บทที่ 35 ความรักก็เหมือนการหมักไวน์

พอได้ยินแบบนั้น สีหน้าของพิมพ์ลดาก็ยิ่งดูแย่ลง

พิชญจ้องมองใบหน้าเธออยู่ครู่หนึ่งโดยไม่พูดอะไร

“อาหารในโรงอาหารสองพอทานได้ไหมคะ คุณชาติชาย?” พิมพ์ลดาถามขึ้นลอย ๆ ขณะกัดแครอทเข้าไปคำหนึ่ง

มุมปากของชาติชายกระตุกทันที “ฉันไม่ได้เรื่องมากขนาดนั้น แล้วก็ช่วงนี้ฉันถังแตกนิดหน่อยน่ะ”

เงินที่เขาใช้ไปในช...