บทที่ 55 คุณศรัณย์ ได้โปรดปล่อยเขาไปเถอะ!

ในหัวของพิมพ์ลดาก็พลันมีเสียงสาปแช่งอันเหี้ยมโหดดังขึ้นมา: ไปลงนรกซะ!

เธอขมวดคิ้ว ก่อนจะนึกถึงสายตาอำมหิตของทรงพลขึ้นมาอีกครั้ง นอกจากเขาแล้ว เธอก็คิดไม่ออกจริง ๆ ว่าจะเป็นใครไปได้อีก

หรือว่า...

ในตอนนั้นเอง ประตูห้องผู้ป่วยก็ถูกผลักเข้ามาเบา ๆ พร้อมกับเสียงร้อนรนของกันตภณที่ดังเข้ามา

“พิมพ์ ตื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ