บทที่ 87 ในใจผมมีแค่คุณคนเดียว

“ธนภัทร!”

ใบหน้าอันเหี่ยวย่นตามกาลเวลาของสุวรรณาฉายแววตระหนก ดวงตาเบิกโพลงด้วยความเกรี้ยวกราด ก่อนจะตวาดเสียงดังลั่น “แกไม่รู้หรือไงว่าแม่นั่นไปทำเรื่องงามหน้าอะไรไว้บ้าง! เป็นผู้หญิงยิงเรือแต่กลับไม่ยอมกลับบ้านกลับช่อง ดันไปเที่ยวเตร่ตามผับบาร์กับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้ดึก ๆ ดื่น ๆ ! ทำตัวเหลวแหลกสิ้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ