บทที่ 10 บทที่ 9

เลดี้อยู่ในห้องน้ำนานพอสมควร หญิงสาวรู้สึกไม่อยากออกไปอยู่กับคุณคชา เพราะอดที่จะประชดประชันเขาไม่ได้ คำพูดคำจาไม่เคยทะนุถนอมกับเธอเลย ขูู่เก่งเป็นไหนๆ แต่ก็ต้องอดทนเพราะเลือกที่จะอยู่แบบนี้แล้ว

เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็เดินออกไปหาชายหนุ่มที่นั่งอยู่ที่บาร์ตรงกลางแกรนด์สแตน เธอขยับตัวนั่งลงใกล้เขา จากนั้นก็นั่งหันหลังเอาคางเกยไว้บนขอบโซฟา จ้องมองไปยังสนามแข่งซึ่งตอนนี้มีแต่นักแข่งดังๆ กำลังเตรียมลงสนามอยู่

ชาวินมองหน้าเพื่อนก่อนจะใช้เท้าสะกิดข้างล่างโต๊ะ เพื่อเตือนสติ และให้เขารีบง้อเลดี้ เพราะดูท่าทางฝ่ายหญิงจะงอนอยู่

"ง้อดิ"

"ทำไมกูต้องง้อ"

ชายหนุ่มยักไหล่ยังไม่แคร์ แล้วทำไมเขาจะต้องง้อผู้หญิงคนนี้ด้วย อยากโกรธก็โกรธไปเถอะ เพราะท้ายที่สุดเธอเองก็ต้องทำตามที่เขาต้องการอยู่ดี

"มึงนี่มัน..."

ชาวินถึงกับส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยใจ ความหยาบกระด้างของเพื่อนที่แสดงออกกับผู้หญิง ดูก็รู้ว่ารักเขาแถมยังหวงจนออกนอกหน้า แต่ทว่าทำนิสัยชอบข่มขู่ และไม่ยอมรับความรู้สึกของตัวเอง คิดว่าเขารักจนยอมทุกอย่าง และถ้าวันหนึ่งผู้หญิงเขาจะทนไม่ไหวเทขึ้นมา ถึงตอนนั้นจะได้กลายเป็นหมาสมใจ

"เพื่อนรักมาถึงกันนานหรือยังเนี่ย"

โฮปเดินเข้ามานั่งลงตรงโซฟากับเพื่อนรัก ไม่ลืมที่จะกวักมือเรียกผู้หญิงที่เขาพามาด้วย ตามจริงก็ไม่ได้อยากพามาเท่าไหร่ แต่เด็กมันอ้อนขอมาด้วยและเขาเองก็ไม่อยากปฏิเสธ จึงจำเป็นต้องพามาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ คนนี้ชื่อเรย์รินเป็นน้องสาวของเพื่อนสนิทตั้งแต่มัธยมของเขา รู้จักกันมานาน และเขาเองก็มีความรู้สึกดีๆ ให้น้อง แต่ทว่าเรย์รินมองเขาเป็นแค่พี่ชายคนหนึ่งเท่านั้น จึงทำให้ต้องเก็บงำความรู้สึกเอาไว้ไม่กล้าบอกออกไป และแสร้งทำเป็นพี่ชายที่ดีมาเสมอ

"มึงเนี่ยสายเสมอเลยนะ เคยคิดที่จะมาตรงเวลาบ้างหรือเปล่า"

"ก็รถมันติดอ่ะ ว่าแต่วันนี้พาน้องเลดี้มาด้วยเหรอ เรย์รินมานั่งตรงนี้ ทำความรู้จักเพื่อนพี่สิคนนี้ชื่อคชา ส่วนคนนี้ชื่อชาวิน เพื่อนสนิทที่เรียนวิศวะโยธาด้วยกัน"

"สวัสดีค่ะพี่ๆ หนูชื่อเรย์รินค่ะเป็นน้องสาวของพี่ธีร์ เพื่อนสนิทอีกคนของพี่โฮปค่ะ"

เรย์รินแนะนำตัวด้วยใบหน้าสดใส ก่อนจะหันไปยิ้มให้กับผู้หญิงอีกคนที่นั่งอยู่เคียงข้างกับคชา เมื่อ เลดี้ได้ยินเสียงของผู้หญิง จึงหันกลับมามองก่อนจะเผยยิ้มออกมา

"สวัสดีค่ะพี่โฮป"

"สวัสดีค่ะน้องเลดี้ สองคนนี้น่าจะเรียนชั้นเดียวกันนะ ทำความรู้จักกันสิคุยกันได้เลยจะได้ไม่เหงา"

"ชื่อเรย์รินเหรอคะ เราชื่อเลดี้นะยินดีที่ได้รู้จักค่ะ มานั่งตรงนี้กับเราไหม ตอนนี้พี่นักแข่งดังๆ เขากำลังจะลงสนาม อยู่มุมนี้เห็นชัดมากเลย"

เนื่องจากว่าบาร์แห่งนี้อยู่ใจกลางแกรนด์สแตน และอยู่มุมสูงจึงเห็นสนามเด่นชัด ตรงมุมที่คุณคชาเลือกนั่งอยู่ริมระเบียง จึงทำให้สามารถมองเห็นจุดสตาร์ทรวมไปถึงมุมมองของสนามชัดเจน ซึ่งคนที่จะเข้ามาได้จะต้องเป็นลูกค้า VIP ของสนาม บุคคลทั่วไปที่เข้ามาชมการแข่งขัน จะไม่สามารถเข้ามาในนี้ได้

"จริงเหรอคะ พี่โฮปคะ เรรินขอไปนั่งกับเลดี้นะ"

"ไปสิ"

หญิงสาวรีบขยับตัวลุกขึ้นก่อนจะเดินไปนั่งลงเคียงข้างกลับเลดี้ ทั้งสองคนดูสนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว เนื่องจากมีความชอบที่คล้ายกัน โดยเฉพาะคลั่งไคล้หนุ่มนักแข่งรถ ซึ่งวันนี้มีนักแข่งดังๆ หลายคนมาเทสสนามก่อนวันจัดการแข่งขันจริง

"เลดี้รู้จักผู้ชายคนนั้นไหม ชื่อคุณเวลสันนักแข่งรถชื่อดังแชมป์ระดับประเทศ คนนี้หล่อ รวย แล้วก็เก่งมาก"

"รู้จักสิ เรามาติดตามเขาอยู่ เขาหล่อมากๆ เลยนะ เดี๋ยวถ้าเกิดว่าเขาออกจากสนามเราไปขอลายเซ็นกันไหม"

"เอาดิๆ ถ่ายรูปด้วยนะ เขาน่ารักเนาะว่ามะ"

"งื้อ...! น่ารักจริง โสดด้วยนะ"

หญิงสาวคุยสนุกกันอยู่สองคน ถึงแม้ว่าจะกระซิบกระซาบกัน แต่คนที่นั่งอยู่ข้างได้ยินชัดแจ๋วแถมใบหน้าเริ่มแสดงสีหน้าไม่ค่อยพอใจมากนัก เขาไม่ชอบให้เลดี้คลั่งไคล้ผู้ชายคนอื่น หญิงสาวรู้ดีแต่ก็อดประชดประชันเขาไม่ได้ นางบำเรออย่างเธอไม่ได้มีค่าอะไรให้เขาสนใจ เพราะฉะนั้นเธอจะทำอะไรเขาก็คงไม่ยุ่งหรอกมั้ง

"เดี๋ยวเธอโดนดีแน่เลดี้"

คชาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้หญิงสาวจากนั้นก็เอ่ยกระซิบข้างใบหูด้วยน้ำเสียงต่ำ หญิงสาวเหลือบสายตามองเขาเพียงเล็กน้อยก่อนจะสะบัดหน้าใส่ แสดงออกว่าไม่พอใจเขามากๆ กับการกระทำเมื่อครู่

"หึ... เธอกำลังลองดีกับฉัน"

"เอาล่ะครับตอนนี้ เราจะเปิดการแข่งขันแบบสุดพิเศษ ซึ่งวันนี้มีสาวน้อยหน้ามนมาโบกธงอยู่ข้างสนาม ถ้าเกิดว่าใครชนะในการแข่งขันวันนี้จะได้สาวน้อยคนนี้ไปนั่งดื่มด้วยในค่ำคืนนี้ ใครอยากเห็นว่าเธอสวยขนาดไหนให้มองที่จอได้เลยครับ ถ้าสนใจอยากแข่งขันก็สามารถนำเงินมาสมัครได้เลย เพราะอีกเดี๋ยวจะเริ่มการแข่งขันแล้ว"

พิธีกรถือไมค์ประกาศให้ได้ยินทั่วกัน เพราะจู่ๆ ก็มีการแข่งขันจากกลุ่มลูกคนรวย ที่ขอเหมาสนามเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงเล่นสนุกกันเพื่อชิงสาวสวย แล้วพวกเขาลงพนันกันเป็นจำนวนเงินหลักแสน และใครที่อยากสนุกด้วยก็ให้มาลงเงิน หลังจากนั้นหน้าจอก็ฉายภาพสาวน้อยคนหนึ่งที่ยืนถือธงในชุดเดรสรัดรูปแสนสวย ทุกสายตาหันไปมองหน้าหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ ซึ่งคนที่ดูตกใจมากที่สุดก็คือชาวิน เพราะเขาคุ้นเคยกับผู้หญิงคนนั้นดี

"นั่นมัน... แฟนกูนี่หว่า"

เมื่อเห็นแบบนั้นเขาก็รีบลุกออกจากโซฟา และวิ่งเข้าไปยังสนาม เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเธอจะมาเป็นของพนันในการแข่งครั้งนี้ เธอเองก็ไม่เคยปรึกษาว่าจะมาทำงานอะไรแบบนี้ เอาจริงถ้าขัดสนเรื่องเงินก็ควรจะบอกเขาสิ ไม่ใช่เอาตัวเองมาเป็นของพนันให้กับไอ้พวกลูกคนรวย

"อะไรของมันวะ..."

"เมื่อกี้กูได้ยินไม่ผิดใช่ไหม มันบอกว่าผู้หญิงที่อยู่หน้าจอมอนิเตอร์เป็นแฟน แล้วมาทำไรที่นี่..."

คชามองหน้าโฮปด้วยความมึนงง ส่วนอีกคนก็ส่ายหน้ายังไม่รู้เรื่องราวเช่นกัน สงสัยต้องรอให้เจ้าตัวมาตอบคำถามเองล่ะมั่ง มาคาดเดากันเองก็ไม่รู้ความจริงหรอก

"ช่างแม่งเหอะ ไม่ใช่เรื่องของเรา"

"อือ... ก็จริง"