บทที่ 6 บทที่ 5

เช้าวันต่อมา...

หญิงสาวตื่นนอนแต่เช้าตรู่ ลุกขึ้นมาทำของอร่อยเพื่อให้ชายหนุ่มได้กิน และในระหว่างที่เขายังนอนหลับอยู่ เธอก็ทำข้าวต้มกุ้งอยู่ในครัว เจียวกระเทียมหอมๆ แยกให้ชายหนุ่ม เพราะว่าเขาชอบกินกระเทียมเจียวกับข้าวต้มกุ้ง แล้วต้องเพิ่มไข่ลวกอีกสองฟอง เป็นอันเสร็จเรียบร้อย

ทางด้านของคชา เขาค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นควานมือหาหญิงสาว ทว่าตอนนี้กลับไม่อยู่บนเตียง ซึ่งคาดว่าอาจจะออกไปทำกับข้าวมื้อเช้า เพราะปกติเธอก็ทำแบบนี้ตลอด เขาบิดขี้เกียจอยู่บนเตียง จากนั้นค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้น เข้าไปในห้องน้ำล้างหน้าล้างตา แปรงฟัน จากนั้นแช่น้ำอยู่ในอ่างเกือบ 10 นาที ก็ขยับร่างหนาลุกขึ้นเช็ดตัวให้เรียบร้อย เขาใช้ผ้าขนหนูผืนเดียวพันรอบเอว จากนั้นก็เดินออกไปหาเลดี้ในห้องครัว

"ตื่นแล้วเหรอคะ"

"อืม... ทำอะไรเหรอ"

"ข้าวต้มกุ้งค่ะ แล้วก็มีกระเทียมเจียว ไข่ลวกอีก 2 ฟอง แบบที่คุณคชาชอบกินไงคะ"

หญิงสาวยิ้มออกมาทีโลกสดใสทั้งใบ ทั้งที่คชาก็รู้ดีว่าหญิงสาวไม่ได้มีพิษภัยอะไร ทว่าความเกลียดชังที่คนเป็นพ่อแม่สร้างไว้ ทำให้เขาเอาแต่ปฏิเสธ และจดจำไว้ตลอดว่าคนที่เป็นสาเหตุของเรื่องทุกอย่าง ก็คือผู้หญิงคนนี้ ครอบครัวที่เคยอบอุ่น กลับแตกแยกเพราะพ่อแม่เอาความรักยกให้ลูกนอกไส้จนหมด ไม่มีเหลือเผื่อมาให้เขาเลย

"ตักมาสิฉันหิวละ"

ความเย็นชาที่ออกมาจากน้ำเสียง ทำให้หญิงสาวรู้สึกเจ็บปวด แต่ทว่ายังคงฝืนยิ้มได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอรู้ว่าเขารู้สึกยังไงตลอดเวลาที่ผ่านมา และการที่เธอคอยดูแลเอาใจใส่เขา ดูเหมือนว่าจะทำให้เขาไม่ได้รู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนอย่างที่ผ่านมา

"ได้ค่ะ คุณคชาไปนั่งรอที่โซฟานะคะ เดี๋ยวเลดี้เอาไปให้ค่ะ"

"อืม"

ชายหนุ่มเอ่ยออกมาเสียงเรียบ จากนั้นก็เดินออกไปจากห้องครัว ตรงไปนั่งเล่นที่โซฟา ในมือถือรีโมทเปลี่ยนช่องไปมาในระหว่างที่รอกินข้าวเช้า ซึ่งวันนี้เป็นวันหยุด เขาจะไปที่สนามแข่งรถเพื่อ เทสระบบของสนามก่อนที่จะเปิดใช้จริง จริงๆ สนามนี้เป็นของรุ่นพี่ที่สนิทสนมกันมานาน เขาเองก็มีหุ้นส่วนอยู่นิดหน่อย เพราะว่าทุนในการสร้างสนามเป็นหลักพันล้าน เงินของเขาเองก็ไม่ได้มีมากมายถึงขั้นจะเปิดเองได้ ตอนที่เขาชวนก็หุ้นกันอยู่หลายคน แต่ละคนก็ลงทุนเงินไปไม่เยอะหรอก อีกวันสองวันจะเปิดให้บริการแล้ว เขาก็เลยจะไปลองสนามสักหน่อย เผื่อว่าติดปัญหาตรงไหนจะได้แก้ไขทัน

เลดี้ถือชามข้าวต้มมาวางให้ชายหนุ่มตรงหน้า แล้วก็มีส่วนของเธอที่ถือมาด้วยเช่นกัน จากนั้นหญิงสาวก็วิ่งไปหยิบน้ำเย็นมาอีกรอบหนึ่ง คชาตักข้าวต้มกุ้งกินอย่างเอร็ดอร่อย เลดี้เป็นคนที่ทำอาหารถูกปากเขาที่สุด เพราะเธอรู้ว่าเขาชอบอะไรไม่ชอบอะไร เวลาไปไหนด้วยกันเขาไม่จำเป็นต้องพูด เพราะเธอเตรียมให้แทบทุกอย่าง

วันนี้คุณคชาไปไหนคะ"

"ไปสนามแข่งรถ จะไปเทสสนามให้รุ่นพี่ อยากไปด้วยเหรอไง"

ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าเล็กที่ตาลุกวาวเหมือนเด็กมีความสนใจในอะไรบางอย่าง โดยปกติเธอชอบไปสนามแข่งรถกับเขา น่าจะชอบนักแข่งดังๆ แหละ และวันนี้มีนักแข่งรถที่มีชื่อเสียงหลายคนมาร่วมเทสระบบด้วย กองเชียร์จึงเยอะเป็นพิเศษ

"แล้วไปด้วยได้มั้ยคะ"

"ได้.. แต่อย่าแรดฉันไม่ชอบ"

"รับทราบค่ะ หนูจะทำตัวให้น่ารัก เชื่อฟังคุณคชาทุกอย่าง และจะไม่ยุ่งกับใครค่ะ"

"อืม... เตรียมอุปกรณ์ให้หน่อย รู้ใช่ไหมว่าต้องใช้อะไรบ้าง"

ชายหนุ่มเอ่ยออกมาพร้อมกับตักไข่ลวกเข้าปาก หญิงสาวนิ่งเงียบอยู่สักพัก ก่อนจะเริ่มทวนสิ่งที่เขาต้องการ และจะต้องถามอย่างละเอียด ถ้าลืมแม้แต่อย่างเดียวเดี๋ยวเขาจะหงุดหงิดเอาได้

"หมวกกันน็อค ถุงมือ หน้ากากกันไฟ รองเท้า ชุดแข่งรถ ว่าแต่ชุดจะเอาสีอะไรดีคะ สีแดงขาวไหมตั้งแต่ซื้อมายังไม่เห็นคุณคชาใช้เลย"

"อืม เธอเลือกเลยแล้วแต่"

"ได้ค่ะ เดี่ยวเลดี้จัดให้ค่ะ"

เธอรีบกินข้าวต้มตรงหน้า ที่มีปริมาณน้อยกว่าเขาถึงสามเท่า แล้วก็ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมถึงตัวเล็กนิดเดียวเท่านั้น ก็เพราะกินอาหารแบบแมวดม จึงทำให้เธอไม่โตสักที

หลังจากที่กินข้าวต้มเสร็จ เธอก็ปล่อยให้เขานั่งกินของตัวเองต่อ เนื่องจากมีปริมาณที่เยอะจึงใช้เวลาในการกินมากกว่าเธอ เลดี้เดินเข้าไปในห้องนอน เปิดตู้เสื้อผ้าหยิบชุดแข่งรถของชายหนุ่มออกมา จากนั้นก็เดินเข้าไปอีกห้อง ส่วนใหญ่จะเก็บอุปกรณ์ทุกอย่างของเขาไว้ในนั้น เธอเลือกของทุกอย่างที่เขาต้องการใช้ หมวกกันน็อค ถุงมือ หน้ากากกันไฟ รองเท้าเข้าชุดกันกับชุดของนักแข่ง

และเมื่อเตรียมเสร็จเรียบร้อยก็เอาใส่กระเป๋า ปิดซิปให้เรียบร้อย จากนั้นก็ลุกขึ้นถือออกไปวางไว้ที่โซฟาข้างนอก

"เรียบร้อยแล้วค่ะ"

"ไปแต่งตัวสิ"

"ได้ค่ะ"

หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างตื่นเต้น ที่จะได้ไปสนามแข่งรถที่มีขนาดใหญ่ แถมยังเป็นสนามใหม่ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนด้วย เธอรีบวิ่งเข้าไปอาบน้ำแต่งตัว วันนี้เธอเลือกชุดให้เข้ากับสถานการณ์ รวบผมเป็นหางม้ายาวสลวยก่อนจะสวมหมวกทับลงไป ใบหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางแต่ทว่าไม่ได้หนาจนเกินไป คุณคชาไม่ชอบให้เธอแต่งสวย ส่วนร่างกายสวมใส่เสื้อยืด และกางเกงยีนส์ขายาว เนื่องจากเขาไม่ชอบให้ใส่กางเกงหรือกระโปรงสั้น และสุดท้ายใส่รองเท้าผ้าใบเข้ากัน แล้วก็มีสร้อยคอ ตุ้มหูประดับตกแต่งนิดหน่อยแค่นี้ก็ดีแล้ว

"เรียบร้อย"

หลังจากที่เธอแต่งตัวเสร็จ ก็เตรียมชุดให้เขาด้วยเช่นกัน ตอนที่กินข้าวอยู่บนตัวมีแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวปกปิดอยู่ อันตรายมากเวลาที่จู่ๆ มีคนเข้ามาหา เพราะเวลาอยู่ที่คอนโด เขาไม่ชอบสวมใส่เสื้อผ้า

และเมื่อเช้ากินข้าวเสร็จ เขาก็เดินเข้ามาหาหญิงสาวในห้อง มองสำรวจเธอทั่วตัวก่อนจะถอนหายใจใส่

"ทำไมเธอใส่เสื้อผ้ารัดรูปจัง"

"เลดี้ว่านี่มันเรียบร้อยที่สุดแล้วนะคะ คุณคชาไม่ชอบให้หนูใส่เสื้อสายเดี่ยว เสื้อกล้าม กระโปรงสั้น กางเกงสั้น หนูก็ทำตามทุกอย่างนี่คะ ไม่มีอะไรผิดเพี้ยนเลยแม้แต่นิดเดียว"

"คราวหลังซื้อเสื้อผ้า ให้มันใหญ่กว่าตัว อย่าซื้อขนาดพอดีมันเห็นสัดส่วนฉันไม่ชอบ"

พูดจบเขาก็เดินไปหยิบเสื้อผ้าบนเตียงนอน ก่อนจะจัดการเปลี่ยนต่อหน้าต่อตาของเธอ โดยไม่ได้รู้สึกอับอายแม้แต่นิดเดียว ส่วนเลดี้เธอเห็นแทบทุกสัดส่วนแล้ว จึงกลายเป็นว่าไม่ได้มีความเขินอายต่อกันอีก ถ้าจะต้องเปลือยเปล่าต่อหน้าเขา

"เข้าใจแล้วค่ะ"

บทก่อนหน้า
บทถัดไป