บทที่ 15 CAP 14 | สิ่งที่มองข้ามไป

         “จุนพ่อ…จุนพ่อขา~”

         เสียงเล็กๆ ของลูกสาวปลุกให้คนที่เพิ่งข่มตาหลับตอนเมื่อช่วงเช้าลืมตาตื่นขึ้นมา ยัยลูกเจี๊ยบนอนเกยบนอกส่งเสียงแจ๋นแสบแก้วหูปลุกเขาพร้อมรอยยิ้มแฉ่ง

         “คนสวยของพ่อตื่นแล้วเหรอครับ” เขาครางฮือในลำคอ

         ยกฝ่ามือลูบเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนยุ่งเหยิงของลูกสาวให้เข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ