บทที่ 25 แม้เศษเสี้ยวของหัวใจ (02)

“คุณนิชา” กิตติผวาตัวเข้าไปประคอง

             “นิชาเวียนหัวค่ะ…หน้ามืด”

             “งั้นไปนั่งที่โซฟาก่อนนะครับ”

             หน้าเรียวพยักเนิบๆ ก่อนถูกพาไปนั่งยังโซฟาสีขาว บรรยากาศรอบๆ แลดูไม่อึดอัด เพราะกิตติจัดห้องได้เป็นระเบียบ แถมประตูระเบียงเปิดกว้างไว้รับลมเย็นๆ ยามดวงดาวสุกสกาวพราวสะพรั่ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ