บทที่ 1 1 | บทนำ

# เวลา16:45

ภายในแผนกบัญชีที่แสนวุ่นวายเพราะพนักงานต่างพากันรีบเคลียร์งานรีบกลับบ้าน นี่ก็ใกล้เวลาเลิกงานเต็มที

ต่างจากเมธิตาที่ยังคงนั่งพิมพ์งานตามปกติ ไม่กระตือรือร้นแต่อย่างใด เพราะงานตรงหน้าเธอยังไม่ถึงครึ่งเลย แล้วไหนจะงานที่เพื่อนๆวานให้ทำให้อีก

'เจ้วันนี้มีเอกสารสำคัญอะไรให้บอสเซ็นหรือเปล่าคะ"

เสียงของพันธิภาสาวสวยประจำแผนกบัญชีได้เเอ่ยถามหัวหน้าแผนกอย่างเป็นกันเอง

" ไม่มีหรอก"

" มีหน่อยไม่ได้เหรอคะ "

" ถึงจะมีฉันก็ไม่ให้เธอไปหรอก ไปเคลียร์งานตัวเองดีกว่าไหม ค่อยมาช่วยฉัน"

ประกายดาวแกล้งพูดไป เมื่อรู้จุดประสงค์ของลูกน้องดี เพราะไม่ว่าใครก็อยากจะเข้าไปมองใบหน้าอันหล่อเหลาของท่านประธานหนุ่มกันทั้งนั้น

รวมไปถึงเมธิตาสาวเฉิ่มประจำแผนกที่แอบชอบท่านประธานเหมือนกัน แต่เธอเลือกที่จะไม่แสดงออกมาก็เท่านั้น

ที่จริงเมธิตาไม่ได้ขี้ริ้วขี้แหล่แต่อย่างใด เพียงแต่เธอไม่ชอบแต่งตัวตามแฟชั่นก็เท่านั้นเอง บวกกับแว่นสายตาที่เหมือนคุณป้าก็เลยทำให้เธอถูกประเมินว่าเธอห่างจากคำว่าสวยไปไกลมาก

“เจ้อะ!!! วันนี้ฉันอุตส่าห์ใส่ชุดใหม่มาเลยนะ ลิปก็ไปถอยมาใหม่ ตั้งใจว่าจะเดินสวยๆไปให้บอสดูสักหน่อย”

พันธิภาทำหน้ายู่เดินกลับมาหาเมธิตาเพื่อนรักอยากไม่สบอารมย์

“เมฉันกลับก่อนนะ ฝากแกทำต่อให้ด้วยนะ ไม่มีอารมณ์ทำแล้ว”

ได้เวลาเลิกงานพอดี พันธิภาใช้โอกาสนี้ใช้เพื่อนรักทำรายงานยอดขายของเดือนนี้ให้ด้วย

“โอเคร”

“ขอบใจนะ พรุ่งนี้ฉันจะซื้อของอร่อยมาฝากนะจ๊ะ ไปหล่ะ!!!”

พันธิภายิ้มร่าเปลี่ยนอารมย์อย่างเร็ว ก่อนจะรีบตรงไปที่เครื่องแสกนนิ้วมื้อ แล้วกลับออกไปทันที

“เมจ๊ะ พี่ฝากเช็ครายการสั่งของเดือนนี้ด้วยนะ แล้วเอาเข้าไปให้บอสเซ็นด้วยหล่ะ วันนี้พี่มีธุระ”

เสียงรองผู้จัดการแผนกบอกเมธิตาพร้อมกับเอกสารกองใหญ่มาวางบนโต๊ะ

“ค่ะ”

เมธิตอบไปพร้อมรอยยิ้ม ไม่ว่างานเยอะแค่ไหนเธอก็ไม่เคยบ่น เพราะกำลังใจของเธอก็นั่งอยู่ในห้องทำงานนั่นไง

แค่คิดว่าจะได้เจอใบหน้าหล่อของท่านประธานคนที่เธอแอบรักตั้งแต่แรกเห็น เมธิตาก็ยิ้มออกมาทันที

เธอเองก็เป็นอีกคนที่ตกหลุมรักท่านประธานจนหมดหัวใจเลยก็ว่าได้ แต่เธอก็รู้ตัวเองดีว่าเธอมีสิทธิ์แค่แอบรักเท่านั้น

‘เธอขอแค่ได้แอบมองก็มีความสุขแล้ว’

เมธิตายิ้มให้กับความคิดตัวเอง ก่อนจะก้มลงทำงานตรงหน้าต่อ

.

.

.

หลังจากที่เคลียร์งาน ทั้งของตัวเองแล้วก็ของเพื่อนร่วมงานเสร็จ เมธิตาก็มาหยุดที่หน้าห้องของท่านประธาน เวลานี้คงไม่ต้องถามหาเลขาสาวหน้าห้อง เพราะพนักงานกลับไปหมดทุกคนแล้ว

แต่เดี๋ยวก่อน!!!

“ถอดออกดีกว่า มันดูเฉิ่มไป”

เมธิตาถอดแว่นตาที่เหมือนคุณป้าออกจากใบหน้าสวย แล้วเก็บใส่กระเป๋าเสื้อของเธอ พร้อมหลี่ตามองไปข้างหน้าทดสอบความชัดของภาพตรงหน้า เธอเป็นคนสายตาสั้นเพราะอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์มาโดยตลอด

แต่ครั้งนี้เธออยากจะลองถอดออกดู เพราะอะไรทุกคนต่างรู้ดี

ก็อกๆๆๆ

“เชิญครับ”

แค่ได้ยินเสียงของคนที่เธอแอบรัก หัวใจดวงน้อยก็เต้นรัวไม่เป็นจังหวะ มือน้อยยกขึ้นมากุมหน้าอก ก่อนจะผลักประตูเข้าไปช้าๆ