บทที่ 25 special 5.

@พราวนภา

ถึงสักที ฉันเปิดประตูห้องแล้วเดินเข้ามาด้วยท่าทางเหนื่อยล้า เมื่อไหร่ฉันจะได้ใช้ชีวิตแบบปกติไม่ต้องคิดเรื่องเงินสักที

ฉันไม่ขอให้ฉันรวยหรอกนะ ขอแค่ไม่เป็นหนี้ ฉันก็มีความสุขแล้ว

ฉันเดินมาถึงเตียง แล้วทิ้งตัวลงบนเตียงตามเคย สมองฉันคงได้พักเฉพาะตอนนอนหลับจริงๆสินะ

ฟุบ!!!!

ฉันพึ่งรู้สึกว่า ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ