บทที่ 4 ดูแล
ตอนที่ 4
ดูแล
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปอาการของคนเจ็บดีขึ้นเรื่อยๆ จนแทบหายเป็นปกติยกเว้นความทรงจำที่ยังไม่กลับมา ชายหนุ่มแทบไม่ได้เข้าโรงพยาบาลเลยตั้งแต่ต้องอยู่ดูแลคนเจ็บ เขาฝากฝังโรงพยาบาลให้หมอกวินทร์ดูแลจัดการแทนเขาได้เลยหากมีเรื่องเร่งด่วน แค่เขาต้องดูแลเด็กเจ้าปัญหาที่แสนงอแง เอาแต่ใจและตามติดเขาไปทั่วนี่ก็ลมแทบจับอยู่แล้ว
และคืนนี้กว่าจะหลบออกมาได้ก็ต้องรอให้เด็กหนุ่มหลับไปเสียก่อน
“หึหึ”
“มึงขำเชี้ยอะไร” อาทิตย์ทำเสียงดุดวงตาคมฉายแววที่ยากจะอ่านได้
“ก็ขำมึงไง อยู่ดีไม่ว่าชอบหาเรื่องเข้าตัว”
หมอหนุ่มยักไหล่ นั่งเขี่ยน้ำแข็งในแก้ววนไปมาอยู่อย่างนั้น สมองกับครุ่นคิดถึงคนที่หลับอยู่ในห้องนอนที่อยู่ติดกัน ป้าอุ่นจัดห้องเล็กที่ติดกับเขาแต่เหมือนเด็กหนุ่มจะไม่ยอม ทุกๆคืนจะต้องย่องมานอนกับเขา แรกๆก็ไม่ชินที่มีคนมานอนด้วย เพราะเขาไม่เคยค้างคืนกับใครกับผู้หญิงพอเสร็จก็แยกทาง เขาไม่ชอบที่มีคนอื่นมานอนด้วยมันรู้สึกอึดอัดและนอนไม่หลับ
แต่เด็กหนุ่มคนนี้กลับไม่เป็นอะไรเลย แต่พอนานวันเข้าก็เริ่มจะชิน ห้องทั้งห้องแทบจะกลายเป็นของเด็กหนุ่มที่เขาตั้งชื่อให้ชั่วคราวว่า “ไทม์”
“แล้วไม่มีข่าวเลยเหรอวะ”
“ไม่มี กูให้อาที่เป็นตำรวจหาข้อมูลแต่ยังไม่มีใครเข้าแจ้งความคนหาย และตอนนี้อาก็จ้างนักสืบช่วยอีกแรงแล้ว ช่วงนี้ก็ดูแลไปก่อน”
“แล้วมึงว่าแปลกไหมวะ ที่คนๆหนึ่งหายตัวไปแต่คนในครอบครัวไม่สนใจที่จะตามหา แล้วนี่ท่าทางเป็นลูกคนรวยด้วยนะ มันกลิ่นทะแม่งยังไงไม่รู้ว่ะ”
“เออ ช่างแม่ง!!!” ตอนนี้เขาออกมาสนุกไม่อยากคิดอะไรให้มันปวดหัวแค่นี้เขาก็แทบจะกลายเป็นคนบ้าไปแล้ว
“เฮ้ย!! นั่นเด็กมึงนี่หว่า ไม่เอาสักหน่อยเหรอวะ ส่งสายตาเชิญชวนมาซะขนาดนั่น”
เขาเพียงปรายตามอง สาวสวยอกอึ๋มที่ชื่อว่าพายก็เดินนวยนาดเข้ามานั่งข้างๆ ช่วงหลังมานี่อาทิตย์เองก็ไม่ค่อยจะออกมาหาเศษหาเลยบ่อยนัก ด้วยภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ นานๆครั้งเขาถึงจะออกมานั่งดื่มกับเพื่อน แต่เรื่องผู้หญิงเขาไม่เคยขาดแค่เพียงกระดิกนิ้วเหล่าสาวสวยทั้งหลายก็พร้อมพลีกายให้หมอหนุ่มเข้าตรวจภายในโดยไม่ต้องตะเกียกตะกายหาให้เหนื่อย บางครั้งยังมาให้เชยชมถึงที่ทำงาน ไม่แปลกที่ใครจะให้ฉายานามเขาว่า หมอคาสโนว่าแต่ไร้หัวใจ
“หมออาทิตย์คะ พายร้อนจังเลยค่ะ”
หญิงสาวเอ่ยอย่างออดอ้อนก่อนจะกดแก้มเนียนใสที่แต่งแต้มถูไถกับอกกว้างของหมอหนุ่มเนื้อหอม ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากพลางลูบเอวคอดแผ่วเบาอย่างเพลินมือ
“งั้นเราไปหาที่เย็นๆคุยกันดีกว่านะ”
ชายหนุ่มหันไปกระซิบชิดใบหูเล็กเสียงพร่า ก่อนจะโอบเอวหญิงสาวลุกขึ้นเพื่อจะเดินออกไปทางห้องน้ำหลังร้าน
“กูไปห้องน้ำแปบนะ”
เขาหันไปบอกเพื่อนหนุ่ม ไม่ลืมหยิบอุปกรณ์ป้องกันจากกระเป๋าสตางค์แล้วโยนให้เพื่อนเก็บกระเป๋าให้โดยมีร่างบางเดินเกาะแขนออกไปด้วย
ห้องน้ำที่โดยปกตินั้นใช้เป็นเพียงที่ปลดทุกข์หนักเบา แต่สำหรับไนท์คลับแห่งนี้ทุกคนต่างรู้ดีว่าห้องน้ำหลังร้านมักถูกแปลงเป็นสถานที่ระเริงรักชั่วคราวของนักท่องราตรี ไม่พ้นหมอหนุ่มเองก็เช่นกัน ถ้าหากเขามาเที่ยวในสถานที่อโคจรแบบนี้เขาไม่เคยหิ้วหญิงออกไปต่อข้างนอก เขาจะจัดการให้เสร็จที่นี่ สองร่างที่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่ในนั้นไม่ใช่แค่คู่แรกของคืนนี้
“อ่าส..อืมมม”
เสียงหวานครางกระเส่าเมื่อร่างเพรียวระรัวสะโพกแกร่งกระแทกเข้าใส่ร่องสาวรัวเร็วอย่างต่อเนื่อง กดเบียดกายเข้าใส่เน้นๆอย่างหนักหน่วง จนร่างสาวตัวสั่นคลอน จนในที่สุดหญิงสาวก็กระตุกกายแรงเป็นสัญญาณว่าเจ้าหล่อนถึงจุดหมายปลายทางเรียบร้อยแล้ว ยังเหลือคนร่างโตที่ยังคงกระหน่ำสาดใส่ไม่ยั้ง
“อืม.อ่า..ไม่ไหวแล้ว”
หมอหนุ่มครางเสียงต่ำอย่างพอใจพร้อมกับขยับสะโพกสอบกระแทกกระทั้นเข้าหาร่องสาวอย่างไม่ยั้งแรงสองสามทีไม่นานร่างใหญ่ก็เกร็งกระตุกก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักขาวขุ่นออกมาจนเต็มถุงยางอนามัย ผู้หญิงของเขาทุกคนที่เข้ามา หมอหนุ่มจะสืบมาก่อนทุกครั้ง ถึงจะไม่ใช่มือแรกแต่เขาต้องมั่นใจว่าผู้หญิงคนนั้นสะอาดพอตัว ถึงจะคาสโนว่าแต่เขาก็เลือกกิน
“เบาตัวมาเลยสินะ ไปซะนาน”
“นิดหน่อย” เขาเองก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันดีแต่แค่ต้องการปลดปล่อยคลายเครียดก็เท่านั้นเอง
“เออ โทรศัพท์มึงดังอ่ะ”
ชายหนุ่มหันหยิบขึ้นมาดูเป็นไลน์จากไทม์ เขาเลื่อนสายตาดูเวลานี่มันก็จะเข้าตีสองไปแล้ว แต่ทำไมเด็กนั่นยังไม่นอน
ไทม์ : อาทิตย์อยู่ไหน ผมรออยู่นะครับ
อาทิตย์ : ทำไมไม่นอน
ไทม์ : ก็ไม่มีอ้อมกอดของอาทิตย์ ผมหลับไม่ลง
อาทิตย์ : ถ้านายยังดื้อไม่ไปนอน ฉันนี่แหละจะจัดการนายเอง
ทั้งที่รู้ว่าข้อความเหล่านั้นเกิดขึ้นเพราะเด็กหนุ่มคนนี้มีเขาคนเดียวที่ไว้ใจ จึงติดเขาแจแต่มันก็ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกหวั่นไหวแปลกๆอย่างที่ไม่เคยเป็น นานแล้วสินะที่ความรู้สึกแบบนี้มันหายไปจากจิตใจของเขา และไม่เคยมีใครมาเขย่าให้มันสั่นไหวได้อีกเลย
“ใครวะ” หมอกวินทร์ยื่นหน้าเข้ามาดู ไอ้หมอนี่ก็เสือกได้ทุกเรื่องจริงๆ
“ชื่อเด็กคนนั้น”
“เหรอวะก็เพราะดีนี่หว่า ทำไมตั้งว่า “ไทม์” โอ้โห ภาพโปรไฟล์อย่างหล่อ”
“ไม่รู้จะตั้งว่าอะไร เพราะมีนาฬิกาเรือนหรูติดตัวมาเพียงชิ้นเดียว”
“กูว่าเด็กคนนี้ยิ่งนานวันยิ่งทำตัวเหมือนเมียมึงแล้วนะ ฮ่าๆๆๆ” มันก็จริงอย่างที่เพื่อนของเขาพูดเพราะแทบจะยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยที่เขาขลุกอยู่กับแต่กับเด็กหนุ่มเป็นอาทิตย์ไม่ไปไหน จริงๆไม่ใช่อะไรเขาแค่ห่วงกลัวว่าอีกคนจะยังไม่หายดีเท่านั้นเอง
พอมาถึงคฤหาสน์หรู ชายหนุ่มก็ตรงดิ่งไปยังห้องนอนเขาไม่ได้เปิดไฟอย่างทุกครั้ง แสงสลัวข้างนอกพอเห็นลางๆ เขาเดินเข้าห้องน้ำอาบน้ำพันผ้าขนหนูแค่ผืนเดียวล้มตัวลงนอนเพราะเหนื่อยเกินกว่าจะเดินไปหยิบเสื้อผ้ามาเปลี่ยนให้เรียบร้อย
พรุ่งนี้เป็นวันแรกที่เขาจะเข้าที่ทำงานหลังจากไม่ได้เข้ามาเป็นสัปดาห์ พอก้าวขาขึ้นเตียงร่างหมอหนุ่มก็หลับปุ๋ยทันที โดยไม่ทันสังเกตอีกร่างที่นอนขดใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันแต่อยู่ชิดขอบเตียง
