บทที่ 13 เจ้าบ่าวใบสั่ง EP13

ทันทีที่ก้าวพ้นประตูคฤหาสน์และเข้ามานั่งประจำที่หลังพวงมาลัยรถยนต์คันหรู อาการหอบหายใจรุนแรงก็จู่โจมจีรณัชทันที หญิงสาวฟุบหน้าลงกับพวงมาลัยรถ มือเรียวที่กำแน่นสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

‘แกทำบ้าอะไรลงไปจีรณัช แกไปรับคำท้าพ่อนั่นได้ยังไง’

เสียงก่นด่าตัวเองดังก้องอยู่ในหัว ความกล้าหาญที่แสดงออกไปเมื่อครู่มลายหายไปสิ้นเหลือเพียงความหวาดหวั่น เธอเพิ่งโสดได้ไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง ซ้ำยังเพิ่งถูกผู้ชายขายบริการฉีกเช็คเงินสดใส่หน้ามาหมาดๆ แล้วเธอจะไปหาผู้ชายที่สมบูรณ์แบบมาจากไหนเพื่อไปตบตาบิดาและสังคมไฮโซภายในเวลาแค่อาทิตย์เดียว

สมองอันชาญฉลาดของโปรดิวเซอร์สาวเริ่มประมวลผลอย่างหนัก เธอพยายามนึกถึงเพื่อนชายคนสนิท รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัย หรือแม้แต่นักธุรกิจที่เคยร่วมงานด้วย แต่ก็ไม่มีใครเลยที่เหมาะสมและกล้าพอที่จะมาสวมบทบาทเป็นสามีจอมปลอมเพื่อตบตาราชสีห์อย่างจีรนัย พัชระไพศาลนุกุลได้ ผู้ชายเหล่านั้นถ้าไม่เกรงกลัวบารมีพ่อของเธอก็มักจะมีผลประโยชน์ทับซ้อนทางธุรกิจกันทั้งสิ้น

จีรณัชเงยหน้าขึ้นพิงพนักเบาะ นัยน์ตาคู่สวยเหม่อมองออกไปนอกกระจกรถอย่างไร้จุดหมาย ทว่าในวินาทีที่ความสิ้นหวังกำลังจะกลืนกิน เค้าโครงหน้าหล่อเหลาอันแสนคุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิด นัยน์ตาสีนิลคมกริบที่นิ่งสงบและทรงพลัง แผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม รอยสักปีกซาตานที่ดูดุดันอันตราย และรอยยิ้มเย้ยหยันที่มุมปากยามที่เขาฉีกเช็คเงินสดของเธอทิ้งอย่างไร้ความเสียดาย

‘เมธาวิน’

ชื่อของบริกรหนุ่มจากอีลิเซียม เลานจ์ ดังก้องขึ้นมาในหัว จีรณัชหัวใจเต้นแรงขึ้นเมื่อเริ่มประติดประต่อภาพลักษณ์ของชายหนุ่มคนนั้น เขาไม่ใช่บาร์โฮสต์ธรรมดา ท่วงท่าการเดิน การพูดจา และสายตาที่กล้าแข็งข้อกับเธออย่างไม่เกรงกลัวอำนาจเงิน บ่งบอกว่าเขามีความมั่นใจและเด็ดขาดมากพอที่จะรับมือกับสถานการณ์กดดันได้ ซ้ำร้ายเขายังเป็นผู้ชายคนเดียวที่ทำให้พีรวัตรหน้าแตกจนพูดไม่ออกเมื่อคืนนี้

ออร่าความหล่อแพงระดับลูกผู้ดีของเขา หากถูกจับมาปรับลุคสวมสูทแบรนด์เนมและเซตผมให้เนี้ยบ เขาจะดูไม่ต่างจากซีอีโอหนุ่มนักธุรกิจร้อยล้านเลยแม้แต่น้อย ที่สำคัญที่สุดคือเขาไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับวงจรธุรกิจของครอบครัวเธอ เขาเป็นเพียงคนแปลกหน้าที่ซื้อได้ด้วยเงิน

‘แต่เขาเพิ่งปฏิเสธเงินของแกไปนะจี แถมยังด่าว่าแกไร้ลีลาจนต้องทำบุญให้ฟรีๆ อีกต่างหาก’ จิตใต้สำนึกแย้งขึ้นมาทำให้หญิงสาวหน้าชา

จีรณัชกัดริมฝีปากแน่น ทิฐิและความอับอายตีตื้นขึ้นมา แต่เมื่อนึกถึงใบหน้าเย้ยหยันของพีรวัตรและรอยยิ้มเสแสร้งของกวินตรา รวมถึงคำขาดของบิดาที่จะจับเธอใส่พานถวายให้เพลย์บอยไร้สมอง เธอรู้ดีว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว เธอต้องหาเจ้าบ่าวตัวปลอมให้ทันเวลา และผู้ชายที่ชื่อเมธาวินคือตัวเลือกที่สมบูรณ์แบบที่สุดในเกมนี้

‘แต่เขาเพิ่งปฏิเสธเงินสิบล้านของแกนะ ไม่สิ! แล้วถ้าฉันจ้างเขาด้วยเงินยี่สิบล้าน แลกกับการแสดงละครนิดหน่อย เขาคงไม่โง่พอที่จะปฏิเสธหรอก’

เมื่อตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาด จีรณัชก็สตาร์ตเครื่องยนต์ รถยุโรปคันหรูทะยานออกจากหน้าคฤหาสน์ตระกูลพัชระไพศาลนุกุลด้วยความเร็วสูง เป้าหมายของเธอในค่ำคืนนี้ไม่ใช่การกลับไปนอนร้องไห้ที่คอนโด แต่คือการกลับไปเยือนสถานที่อโคจรซึ่งเธอไม่คิดจะกลับมาอีกครั้ง

แสงไฟนีออนสาดส่องกระทบตัวรถขณะที่จีรณัชขับฝ่าการจราจรยามค่ำคืนของกรุงเทพมหานคร เธอกำลังจะทำในสิ่งที่บ้าคลั่งที่สุดในชีวิต นั่นคือการเอาเงินเก็บส่วนตัวทั้งหมดที่เตรียมไว้สำหรับขยายบริษัท ไปทุ่มจ้างผู้ชายขายบริการมาเป็นสามีจดทะเบียนสมรสเพื่อตบตาคนทั้งโลก

รถยนต์คันหรูเลี้ยวเข้าสู่ลานจอดรถของอีลิเซียม เลานจ์  จีรณัชดับเครื่องยนต์และนั่งสงบสติอารมณ์อยู่ครู่หนึ่ง เธอหยิบกระจกบานเล็กขึ้นมาตรวจดูความเรียบร้อยของใบหน้า เติมลิปสติกสีแดงสดให้เข้มขึ้นเพื่อเสริมความมั่นใจ สวมหน้ากากนางพญาที่เย่อหยิ่งและทรงอำนาจกลับเข้าไปอีกครั้ง

หญิงสาวก้าวลงจากรถพร้อมกับกระเป๋าแบรนด์เนมใบหรู ท่วงท่าการเดินของเธอในค่ำคืนนี้ต่างจากเมื่อคืนวานอย่างสิ้นเชิง ไม่มีร่องรอยของสตรีขี้เมาที่เพิ่งอกหัก มีเพียงโปรดิวเซอร์สาวมือทองที่กำลังจะเข้าไปเจรจาธุรกิจพันล้าน สายตาทุกคู่ของนักท่องราตรีและพนักงานรักษาความปลอดภัยต่างจับจ้องมาที่เธอด้วยความชื่นชมและยำเกรง

จีรณัชผลักบานประตูไม้สีเข้มของคลับเข้าไป เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์บีตหนักหน่วงปะทะเข้ากับโสตประสาท กลิ่นน้ำหอมและแอลกอฮอล์อบอวลไปทั่วบริเวณ เธอปรายตามองบริกรหนุ่มหลายคนที่พยายามส่งสายตายั่วยวนมาให้ แต่เธอกลับไม่ให้ความสนใจแม้แต่น้อย สองขาเรียวก้าวเดินฝ่าฝูงชนมุ่งตรงไปยังเคาน์เตอร์บาร์วีไอพี

“ฉันต้องการพบเมธาวิน” จีรณัชเอ่ยกับบาร์เทนเดอร์หนุ่มด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด

“คุณเมธาวินกำลังติดพันลูกค้าโต๊ะวีไอพีอยู่ครับคุณผู้หญิง คิวของเขาคืนนี้เต็มหมดแล้ว ถ้ายังไงรบกวนจองคิวล่วงหน้า...” บาร์เทนเดอร์พยายามอธิบายอย่างสุภาพ

ทว่าจีรณัชไม่รอให้เขาพูดจบ เธอล้วงกระเป๋าหยิบธนบัตรสีเทาปึกหนาวางกระแทกลงบนเคาน์เตอร์บาร์

“ฉันไม่ได้มาเพื่อต่อคิวซื้อเวลาเหมือนผู้หญิงพวกนั้น ไปบอกเขาว่าฉันมีข้อเสนอที่เปลี่ยนชีวิตเขาได้รออยู่ ถ้าเขาไม่ออกมาพบฉันภายในห้านาที ฉันจะเหมาโต๊ะวีไอพีทุกโต๊ะในร้านนี้แล้วไล่ลูกค้าของเขาออกไปให้หมด”

บาร์เทนเดอร์หนุ่มเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงกับอำนาจเงินและความเด็ดขาดของหญิงสาว เขารีบกวาดเงินบนโต๊ะและพยักหน้ารับอย่างรวดเร็วก่อนจะวิ่งหายเข้าไปทางโซนวีไอพี