บทที่ 18 วันที่อ่อนแอ

"พี่ราม" สีหน้าหญิงสาวดูตกใจเมื่อมือหนาบีบข้อมือเธอแรงไม่ปล่อย

"ลลิตเจ็บนะคะ"

"คุณกำลังจะล้ำเส้นคนของผม"

"เออ.. คือว่า"

"มีอะไรหรือเปล่าถึงได้มาหาผมที่นี่"

เมืองรามจึงยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระพร้อมกับถามกลับไปด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเท่าไรนักที่จู่ ๆ เธอก็เข้ามาทำตัวรุ่มร่ามกับคนของเขา

"แหม ต้องมีธุร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ