บทที่ 25 จากไป

ดวงตาคู่คมค่อยๆปรือรับแสงตะวันรุ่งในยามสายที่ทอดมากระทบดวงหน้าคมสัน เมืองรามชะโงกหน้ามองพื้นที่ว่างข้างเตียงนอน หากแต่ก็พบเพียงหมอนใบเล็กและผ้าห่มผืนบางที่เธอใช้เมื่อคืนถูกพับอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

ร่างสูงเอี้ยวตัวมองห้องน้ำกว้างตรงมุมห้องก็ไม่มีเสียงที่บ่งบอกว่ามีร่างของคนที่เขากำลังมองหา

ชายห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ