บทที่ 53 บทส่งท้าย

บทส่งท้าย

อุแว้... อุแว้...

เสียงกรีดร้องอุแว้แรกที่ดังก้องกังวานไปทั่วห้องคลอดระดับวีไอพี ดั่งหยาดน้ำทิพย์ชโลมหัวใจที่เคยแห้งแล้งให้ผลิบานขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบ

ทารกเพศหญิงผิวพรรณขาวผุดผ่อง ดวงตากลมโตสุกใสดั่งหยาดน้ำค้าง และริมฝีปากจิ้มลิ้มสีระเรื่อที่ถอดแบบพิมพ์เดียวมาจากคนเป็นแม่ทุกกระเบียด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ