บทที่ 14 รุ่มร่าม ll

"ไม่ค่ะ ออกไปได้แล้ว อย่ามารุ่มร่ามแบบนี้" เพราะเห็นว่าธาราดลมายืนคร่อมเอาไว้แบบนี้อยู่นาน ไม่ยอมขยับไปไหน ศจีมาศที่กลัวเค้าลวนลามอีกจึงพยายามผลักคนตัวโตให้ปล่อยมือจากพนักพิง เธอจะได้หาทางขยับหนีคนบ้านี้เสียที

"แล้วตกลงมานั่งหลับตาคิดอะไรอยู่คนเดียว ถึงไม่ยอมกินข้าวกินปลา ถ้ายังเฉไฉไม่ตอบ...จะโดนลง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ