บทที่ 25 เข้าหอ

“พี่ขอนะคะ...เป็นของพี่นะจี” เสียงพูดหนักแน่นและแววตามั่นคงถูกทอดมองไปตรงหน้าเพื่อสบตากับหญิงสาวในอ้อมกอด

“จี...กลัว”

“กลัว?”

“ใช่!”

“กลัวเจ็บ หรือกลัวอะไรคะ?”

“จี...ไม่ใช่ของเล่น ไม่ใช่ตัวคั่นเวลาของใคร จียังไม่พร้อมที่จะแบกรับความเจ็บปวดเพิ่มขึ้นจากเดิม”

น้ำเสียงแผ่วเบาถูกถ่ายทอดให้คนตรงหน้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ