บทที่ 2 แรกพบไม่สบตา
วันศุกร์
โรงเรียน... กรุงเทพมหานคร
มือหยาบกร้านที่ผ่านการฝึกมาอย่างหนักยกสมาร์ทโฟนขึ้นก่อนจะโทรศัพท์หาพรปวีร์เมื่อมาถึงโรงเรียนที่หญิงสาวสอนอยู่
โรงเรียนแห่งนี้เป็นโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานครทำให้ธนกฤตอิดออดที่จะมาในตอนแรกเพราะเขาไม่ค่อยชอบเมืองหลวงที่มีแต่มลพิษและผู้คนที่วุ่นวาย ชายหนุ่มไม่ค่อยชอบพบปะกับผู้คนมากนักนอกจากนายทหารจากเหล่าต่างๆ เพราะเขาค่อนข้างเก็บตัวและไม่ชอบความวุ่นวาย…การมาเจอผู้คนจึงค่อนข้างสิ้นเปลืองพลังงาน
“ฉันอยู่หน้าอาคารแล้ว ไอ้พี กับ ไอ้เพลิงยังไม่ถึง อีกครึ่งชั่วโมงถึงจะตามมา โอเคเดี๋ยวฉันขึ้นไป” ธนกฤตเอ่ยบอกก่อนจะมองไปยังสนามที่เริ่มมีเด็กนักเรียนในชุดพละสีแดงอ่อนทยอยกันมายืนตั้งแถวหน้าเสาธงแล้วเดินที่บันได
กริ่งๆ
เสียงระฆังเตือนในเวลา07.50น. ทำให้นักเรียนไม่ว่าจะชายหรือหญิงในโรงเรียนแห่งนี้ต่างวิ่งวุ่นกันชุลมุนเพื่อไปยืนหน้าเสาธงเพื่อเคารพธงชาติและสวดมนต์ตอนเช้า
และหนึ่งในนั้นก็คือนางสาวพิมพ์ลภัส ภูมิภัทรภาธี หรือพริกหวานนักเรียนสุดฮอตหัวหน้าห้องประจำชั้นมัธยมศึกษาปีที่5/1 ที่ทั้งชื่อจริงและชื่อเล่นของเธอเป็นสิ่งที่ถูกสั่งสอนมาตลอดว่าพ่อทูนหัวผู้มีพระคุณเป็นคนตั้งให้แม้จะไม่รู้ว่าใครแต่เธอก็ชอบชื่อนี้เป็นอย่างมาก
เด็กสาวรีบผูกเชือกรองเท้าพละด้วยความรวดเร็วก่อนจะลุกขึ้นและรีบวิ่งไปทางบันไดโดยไม่ได้มองเส้นทางเพราะคิดว่าเดินประจำก่อนที่จะชนโครมเข้ากับใครบางคนจนร่างของเธอล้มลงไปนั่งกองกับพื้นอาคารอย่างแรงบั้นท้ายงามงอนกระแทกพื้นกระเบื้องอย่างจังจนรู้สึกเจ็บ
“โอ๊ย เจ็บ เดินยังไงเนี่ย” เด็กสาวเอ่ยร้องโอดครวญก่อนจะถามอีกฝ่ายอย่างเอาเรื่องพลางเงยหน้าขึ้นมองจึงได้เห็นว่าคนที่ถูกชนหรือคนเดินมาชนก็ไม่อาจทราบอยู่ในชุดสีขาว
‘นายทหารเรือ!!!’ พิมพ์ลภัสอุทานในใจ สายตาเป็นประกายขึ้นมา ความจริงก็คือเธอแพ้เครื่องแบบทหารเรือ แค่เห็นก็แทบหายโกรธแล้ว
เด็กสาวไล่สายตาไปพิจารณาเครื่องหมายบนหน้าอกก่อนจะสะดุดเข้ากลับตราประทับที่เธอเคยเห็นแค่ในหน้าเว็บไซซ์หรือโลกออนไลน์ คุณพระ ซีลเหมือนกับพ่อทูนหัวของเธอเลย
แต่…ตาลุงนี่ชนเธอนะ จะเคลิ้มได้ยังไงกัน
“เป็นไงบ้างน้อง ทำไมวิ่งไม่ดูตาม้าตาเรือเลย” คนเดินมาชนเด็ก หรือเด็กวิ่งมาชนก็ไม่มั่นใจซึ่งก็คือธนกฤตสอบถามทันที ก่อนจะมองสำรวจตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาจนถึงใบหน้า เพื่อสำรวจว่าเจ็บตรงไหนหรือไม่ก่อนจะหยุดอยู่ที่ใบหน้าที่ดูจะคุ้นตาอย่างประหลาาด
ริมฝีปากอมชมพูธรรมชาติ ใบหน้าไร้เครื่องสำอาง ดวงตากลมโตที่บ่งบอกถึงความสดใส ผมยาวถูกมัดรวบเป็นหางม้า ส่วนหน้าผากมนถูกปกคลุมด้วยผมหน้าม้าซีทรูดูน่ารักสมวัยช่างสอดรับกับแก้มพอง ๆ ที่ดูนุ่มนิ่ม…เด็กคนนี้น่าเกลียดน่าชังซะจริง
“อ้าวนี่น้า หนูก็วิ่งของหนูดี ๆ น้านั่นแหละโพล่มาจากไหน” เสียงหวานเอ่ยบอกก่อนที่จะลุกขึ้นยืน ทั้งที่เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครผิดก็เธอมัวแต่มองนาฬิกาอยู่นะสิ
คำพูดไม่รื่นหูของเด็กสาวทำเอาคนเผลอนึกเอ็นดูถึงกับชะงัก ความเอ็นดูลอยละลิ่วหายวับไปกับตา เพราะคำว่า “น้า” ที่แม่คุณพูดออกมา
“เด็กอะไรเนี่ย ไม่มีมารยาทเลย มาเรียกคนอื่นเขาว่าน้าเนี่ย” คนอายุมากกว่าเอ่ยต่อว่า รู้สึกเสียความมั่นใจขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ น้า น้าเลยนะ ถึงแม้ว่าความจริงเขาจะมีหลานชายที่น่าจะอายุมากกว่าเธอก็ตาม แต่เธอไม่ใช่หลานเขานะมาเรียกน้าเนี่ย…มันหยาบคายนะ
“อ้าวนี่น้า ก็ดูจากหนังหน้าแล้วเนี่ยคงสามสิบกว่าๆ ขนาดยี่สิบเก้าหนูยังเรียกน้าเลย เรียกน้าเนี่ยถูกแล้วหรือจะให้เรียกคุณตา แบบนั้นเอาปะละ” คนอายุน้อยกว่าเอ่ยอย่างไร้มารยาท
คนอายุมากกว่าถึงกับหัวเสีย 'ดูเอาเถอะ ยัยเด็กนี้ ตัวเท่าลูกหมาปากคอเราะร้าย เป็นน้องเป็นนุ้งเป็นลูกเป็นหลานจะฟาดให้ก้นลาย'
“ยัยเด็กไม่มีมารยาท เธอเป็นคนวิ่งไม่ดูตาม้าตาเรือเองมาโทษคนอื่นยังไม่พอยังไม่รู้กาลเทศะ มีเด็กที่ไหนมายืนต่อปากต่อคำกับผู้ใหญ่แบบนี้กัน” คนไม่ชอบพูดมากเอ่ยบอก น่าจะเป็นประโยคยาวประโยคแรกที่เขาพูดกับคนไม่รู้จักกันก็ว่าได้ ถ้าเพื่อนมาเห็นคนได้อ้าปากค้างไปตาม ๆ กันเลยล่ะ
“อ้าวน้า แบบนี้มันด่ากันชัดๆ เป็นผู้ใหญ่ภาษาอะไรมายืนต่อว่าเด็กอย่างนี้ล่ะ “ เด็กสาวเอ่ยบอกแหงนหน้ามองอย่างไม่เกรงกลัว ฝ่ายคนเป็นผู้ใหญ่ก็ต้องก้มหน้ามองอย่างไม่ยอมแพ้ แต่…เด็กคนนี้เตี้ยชะมัดเลย
“คนหรือเสาไฟฟ้าวะสูงชะมัด คิดว่าสูงกว่าจะกลัวไง๊ ฝันไปเถอะ นี่แน่ะ” คนที่ขี้เกียจเงยหน้ามองเอ่ยก่อนจะเดินไปกระแทกเท้าลงที่รองเท้าของอีกฝ่ายก่อนจะวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว และไม่ลืมที่จะหันกลับมาแลบลิ้นใส่
“แบร่ สมน้ำหน้า กล้ามาต่อปากต่อคำกับพริก ก็ต้องเจ็บแบบนี้แหละ”
“โอ๊ยยัยลูกหมา ตัวเท่ามด เท้าหนักชะมัด อย่าให้เจออีกนะพ่อจะจับมาฟาดให้ก้นลาย ยัยแคระ” คนโดยจู่โจมคาดโทษด้วยความเจ็บ น้อยครั้งที่จะมีคนทำให้เขาเจ็บได้ เจ็บใจเว้ย เจ็บใจเป็นบ้า
'ฝากไว้ก่อนยัยเด็กแสบ ถ้าเจออีกโดนดีแน่' ชายหนุ่มคิดในใจก่อนจะเดินไปยังที่นัดหมายกับพรปวีร์ไว้ในใจนึกคาดโทษแม่หนูน่ารักแต่นิสัยไม่ดีไปด้วย…อย่าให้เจออีกแล้วกัน
พ่อจะเอาคืนให้สาสม!!!
