บทที่ 23 ความเสียใจของอาสาว

“อาพลอยขา พ่อพีเป็นอะไรไม่รู่อ่ะ อยู่ๆก็ทรุดลงไปเฉยๆ” เด็กสาวเอ่ยบอกเมื่อครูสาวเดินมาถึง พรปวีร์มองไปที่ร่างที่จับขอบเรือไว้เพื่อประคองร่างไม่ให้ทรุดลงไปกองกับพื้น       

“นายเป็นไรรึเปล่า เมาเรือเหรอ” พรปวีร์เอ่ยถามอย่างเป็นห่วง คนที่จับขอบเรือเป็นที่ยึดส่ายหน้าก่อนจะเอ่ยบอกอย่างเเผ่วเบา “เปล่า ฉัน...