บทที่ 32 เดี๋ยวฟ้องย่า

“ไม่เชื่อล่ะสิ ไม่เป็นไรเดี๋ยวอยู่กันไปเรื่อยๆมันจะชัดเจนขึ้นเอง แต่กว่าจะถึงวันนั้นอย่าไปใจอ่อนยอมให้ทำรุ่มร่ามเชียว” กิ่วกานต์เอ่ยบอกก่อนที่จะพูดต่อ “เห็นนิ่งๆอย่างนั้นน่ะ เจ้าเล่ห์แสนกลเชียวล่ะ เกิดเผลอคล้อยตามไปใจแตกขึ้นมาจะหาทางกลับไม่เจอ ถึงจะเป็นสุภาพบุรุษแต่ก็ใช่ว่าจะเป็นพระอิฐพระปูนระวังๆไว...