บทที่ 44 ห้าม

 เช้าวันต่อมา

  ”หนูครับ หนู หนูพริก” ธนกฤตเอ่ยปลุกคนตัวเล็กที่นั่งหลับอยู่ที่โซฟา คงจะดูทีวีแล้วเผลอหลับไป

  ” หนูพริกครับ สายแล้วนะครับ7โมงครึ่งแล้ว” ธนกฤตเอ่ยบอกคนขี้เซาก่อนที่คนงัวเงียจะทะลึ่งพรวดขึ้นมาอย่างตกใจ 

  ”เจ็ดโมงครึ่ง ตายๆๆๆๆ สายแล้วๆครูโชฟาดอีกแน่ เอ๊ะ เราย้ายโรงเรียนแล้วนิ ครูโชจะมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ