บทที่ 65 กล้าชอบพั้นนะ

“กอดดิ ไม่กอดไว้ตกลงไปไม่รู้ด้วยนะ” ไตรณรงค์เอ่ยก่อนที่จะเอี้ยวตัวมาจับมือทั้งสองข้างของพัญวลัยมากอดเอวเขาไว้ “กอดไว้แน่นๆ โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีมาก”

 “ไปล้มหัวฟาดพื้นป่ะเนี้ยมาพูดเสียงนุ่มเสียงหวานใส่” พัญวลัยเอ่ยบ่นเบาๆ 

 “หัวไม่ได้ไปฟาดพื้นมาหรอก ส่วนทำไมเราถึงพูดหวานกับเธอเดี๋ยวก็รู้” ไตรณรงค์ที่ได...