บทที่ 39 ง้องอน

ติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง!

ในขณะที่กานดากำลังทานข้าวเย็นอยู่ในบ้านของตัวเอง เธอก็ต้องวางมือจากช้อนทานข้าวเพราะเสียงกดออดที่หน้าประตูรั้ว

“มืดค่ำขนาดนี้แล้ว ใครมานะ”

เธอเอ่ยขึ้นก่อนจะค่อย ๆ เดินลงจากบันไดจากบ้านทรงไทยไปยังประตูรั้ว และเมื่อเปิดประตูรั้วออกไปก็เห็นว่าเป็นรถของลูกสาว หนำซ้ำเธอยังยืนร้องไห้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ