บทที่ 47 ครูอรอินทร์

1 เดือนต่อมา ในวันที่ 13 เมษายน ณ ท่าอากาศยานน่านนคร

“แสนดี! อยู่ทางนี้!”

ครูอรอินทร์ตะโกนเรียกพร้อมโบกมือทักทายหญิงสาวที่เธอเลี้ยงดูมาตั้งแต่แบเบาะอย่างร่าเริง สองสามีภรรยายิ้มแป้นเมื่อเห็นครูอรอินทร์ พวกเขาจึงรีบเดินกึ่งวิ่งไปหาท่าน

“ครูขา!”

หญิงสาวปล่อยมือจากกระเป๋าเดินทางและกระโจนกอดครูอรอิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ