บทที่ 10 เจ้าพ่อกลัวเมีย 10
เขาขับรถมาส่งอริที่ทำงานเอง แต่เขาพอจะเห็นนะว่านักข่าวมารอมากพอสมควร จมูกไวจริง! เขาจับมืออริเดินเข้าสตูดิโอขนาดใหญ่ที่ต้องทำงานวันนี้ อริมาถ่ายแค่ไม่กี่เซตอีกไม่นานก็คงเสร็จและทันทีที่ลงจากรถนักข่าวก็พุ่งเข้ามา
“ขอสัมภาษณ์หน่อยนะคะ”
“จริงรึเปล่าค่ะที่คุณอริไปค้างคอนโดคุณลีโอ?”
“คุณอริเป็นอะไรกับคุณลีโอคะ?”
นักข่าวรัวคำถามมาสารพัดจนเขาฟังไม่ทัน หรือทันแค่ไม่กี่ประโยค!
“ผมกับอริเป็นแฟนกันมาปีกว่าแล้วครับ แล้วเรื่องขึ้นคอนโดผมอริก็ไปได้ตามปรกติครับ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นข่าว” ตอบแค่นั้นอริก็ดึงมือเข้าไปในสตูดิโอต่อเลย
“ลีโอนายพูดอะไรไป รู้ไหม?”
“รู้สิ ไม่ต้องห่วงหรอกน่าอริเดี๋ยวทุกอย่างก็จะหายไปเอง”
“นายก็พูดได้นี่! นายลองไปดูคนที่คอมเม้นด่าฉันสิ”
“ฟังฉันนะอริ! คนพวกนั้นไม่รู้จักเราเลยสักนิด เขาแค่พิมพ์ทิ้งแล้วก็ลืมไป เขาไม่มีอะไรเลย เธอจะให้ค่าพวกนั้นทำไมห่ะ” มันเป็นเรื่องไร้สาระมากที่ไม่น่าเก็บเอาใส่ใจ คนพูดคนพิมพ์แป๊บเดียวก็ลืมแล้ว ส่วนเราถ้าดิ้นตามก็เหมือนเป็นการล่อเป้าให้คนมาด่าเพิ่มมากกว่าไหมล่ะ
หรือต้องฟ้องเรียกค่าเสียหายเอาเป็นตัวอย่าง!
“จริงอริ อันนี้เจ้เห็นด้วย!”
“เจ้!!”
“ไปแต่งตัวได้แล้ว ส่วนคุณลีโอรอตรงนั้นนะคะ”
เขาพยักหน้ารับรู้แล้วเดินไปนั่งรอตามที่ทีมงานบอกดีกว่า ถ้ายังยืนอยู่ตรงนี้มันจะเกะกะคนทำงานเอาได้ แล้วในระหว่างที่ว่างก็จัดการเรื่องงานของตัวเองและเรื่องข่าวที่ออกไปด้วย
อริถ่ายแบบเสร็จก็เกือบค่ำแล้วและลีโอยังนั่งรออยู่ที่เดิม ไม่น่าเชื่อเลย! ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงกลับไปแล้วแหละเพราะต้องรอนาน แต่นี่นั่งรอแล้วก็ไม่กวนอะไรอีกด้วย
น่ารักแปลกๆนะแบบนี้!
“นี่นายไม่เบื่อรึไง?”
“ก็เบื่อแต่ไม่มีเธอมันน่าเบื่อกว่า!”
“ทีเมื่อก่อนยังอยู่ได้เลย” ใครสั่งสอนให้พูดแบบนี้เนี่ย แล้วจำเป็นต้องทำตาอ้อนแบบนี้ไหม น่ารักเกินไปแล้วนะลีโอ
“เมื่อก่อนฉันก็อยู่กับเธอตลอดนะอริ แต่ว่าเธอไม่ว่างอยู่กับฉันเลยต่างหากล่ะ เอาแต่ทำงานอย่างเดียวไม่เคยสนใจฉัน”
“เหรอ...” มันก็จริงนะ! เธอทำงานหนักมาตลอดเเล้วก็เรียนหนังสือด้วย จนบางครั้งก็แทบไม่มีเวลาจะนอนด้วยซ้ำ
ลีโอจับมือเธอเดินออกไปแบบไม่สนใจใคร คนต่างแอบมองกันเต็มเลย เธอก็ไม่รู้จะฝืนไปเพื่ออะไรในเมื่อลีโอเล่นเปิดตัวออกสื่อขนาดนี้ทั้งที่เรื่องของเราก็ไม่ใช่ความลับอะไร เมื่อก่อนตอนที่เขาลงแข่งรถเธอก็ไปเชียร์บ่อยๆถึงไม่ได้ไปทุกรอบก็เถอะ
“นายไม่ต้องไปส่งฉันก็ได้” เป็นห่วงนะที่ต้องขับรถนานๆในสภาพการจราจรที่ติดขัดพอประมาณ
“ใครบอกว่าฉันจะไปส่งห่ะ รถติดขนาดนี้” เขาจะกินข้าวเย็นที่คอนโดตัวเองนี่แหละ ขี้เกียจไปคอนโดอริมันไกลกว่ามาก แล้วช่วงนี้ก็รถติดด้วยกว่าจะไปถึงคงนาน ก็เลยขับมาที่คอนโดตัวเองแล้วก็แวะซื้ออะไรมากินแทน
“งั้นฉันเรียกแท็กซี่กลับนะ”
“เดี๋ยวเธอจะไปไหน?”
“อ้าวก็กลับคอนโดไง!”
“นอนที่นี่แหละ! ฉันให้ลูกน้องไปเอาของบางส่วนมาแล้ว” เรื่องนี้เขาสั่งไปตั้งแต่เช้าแล้ว ยิ่งอริฝากกระเป๋าไว้กับเขามันยิ่งง่ายที่จะเอาคีย์การ์ดไปเปิดห้องแบบไม่ขอก่อน
“นายทำบ้าอะไรห่ะ! ไม่คิดจะขอฉันสักคำรึไง?” ไอ้บ้าลีโอเอาแต่ใจตัวเองตลอดเลย
“ไม่อ่ะ นอนกับฉันนี้แหละ” อริของขึ้นอีกแล้วไง อริเป็นแม่งแบบนี้ตลอดเลย แล้วก็ใช่ว่าเธอไม่เคยมาค้างคอนโดเขาซะหน่อย ก่อนที่เราจะเลิกกันก็ค้างด้วยกันออกจะบ่อยมาก
“ลีโอ!” ยังไม่เข้าใจอะไรอีกใช่ไหมว่าทำไมเธอถึงไม่ชอบ ทำอะไรไม่เคยถามสักคำแล้วเอาแต่ใจตัวเองตลอดเวลา
“นะที่รัก…ฉันอยากอยู่ใกล้ๆเธอตลอดเวลาเลยนะ” เขาต้องอ้อนเมียสิครับ อริแพ้คนขี้อ้อนซึ่งเขาถนัดมากด้วย
ถ้าอ้อนเมียแล้วได้แตกในยิ่งดี!
“เฮ้อ...นายก็แบบนี้ตลอดแหละ”
“ก็ฉันอยากอยู่ใกล้เธอตลอดนี่ เธอรู้ไหมตัวเธอหอมมากเลยนะ” เขาจูบที่หัวไหลอริเบาๆแล้วตัวหอมมากจริงๆนะ
“พูดบ้าๆ”
เขากอดอริอยู่อย่างนั้นจนเริ่มคิดได้ว่าอยากให้อริเลิกถ่ายแบบสักที เขาไม่ชอบเลยที่เห็นผู้ชายหลายคนใกล้เมีย หรือตอนที่เธอต้องถ่ายแบบกับนายแบบมันถึงเนื้อตัวเกินไป
“เอาเก็บไว้ใช้” เขาหยิบบัครดิตที่แอบทำไว้ให้เมื่อตอนนั้นก่อนจะเลิกกัน แต่ในเมื่อคืนดีกันแล้วให้ตอนนี้ก็ไม่เป็นอะไรเพราะเธอสามารถใช้ได้ตามปรกติ
“ให้ทำไม? ฉันไม่ได้เดือนร้อนเรื่องเงินสักหน่อย”
“เลิกเป็นนางแบบนะ ฉันหวง!”
“แต่ว่างานนี้มันเงินดีมากนะลีโอ ฉันจะทิ้งง่ายๆได้ไง!?”
“ก็นี่ไง! ฉันจ้างให้เธอเลิกถ่ายแบบ เธอก็มีอพาร์ตเมนอยู่แล้วนะ เดือนหนึ่งรายได้มันไม่ใช่น้อยๆเลยนะอริ แล้วก็ใช้บัตรเครดิตของฉัน เก็บเงินเธอไว้!” เขาต้องใช้สูตรเกลี่ยกล่อมที่ทำไม่เป็นสักเท่าไรกับอริให้ได้
“คนจะว่าฉันเกาะนายกินน่ะสิ!”
