บทที่ 5 เจ้าพ่อกลัวเมีย 5
ลีโอนั่งกินเหล้าต่อพยายามจะไม่ได้สนใจอริให้เพื่อนมันสมน้ำหน้าเล่น อย่างที่เคยพูดว่าก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งจะแคร์อะไรนักหนา เธอไม่ใช่แม่สักหน่อยถึงจะเสียใจที่ถูกทิ้ง เขาน่ะไม่ได้รักอริเลยสักนิด เพราะงั้นก็ไม่มีเหตุจำเป็นให้ต้องเสียใจ
เพล้ง!!
“มึงเป็นห่าไรอีก!” เนทสะดุ้งแล้วตะคอกถามเพื่อนที่นิ่งไปไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ
“มึงดูดิอริแม่ง!!” เขาชี้ให้มันดูแก้วเหล้าในมือก็เคว้งทิ้งระบายอารมณ์หงุดหงิดที่ควบคุมไม่ได้
“มึงเลยหวงเหรอ?” อาการแม่งใช่เลย แต่อยู่ที่ว่ามันจะยอมรับรึเปล่าก็ไม่มั่นใจ เมียเก่าเพื่อนตอนนี้ก็ไม่ได้จัดว่าแต่งตัวโป๊มากเกินไป หรือว่ามีผู้ชายมาจีบต่อหน้าสักหน่อย
ได้พวกหวงก้างแต่ไม่รู้สึกตัวแม่งน่าเบื่อ
เพื่อนกูจะมีใครปรกติไหมว่ะเนี่ย!
“เปล่า” ไม่ได้หวงเว้ย แค่มันขัดหูขัดตานิดหน่อย
“อ๋อ! งั้นถ้าอริมีแฟนใหม่มึงก็ไม่แคร์ดิ” อันนี้ตั้งใจปั่นด้วยความหมั่นไส้ล้วนๆเลย แล้วดูไอ้เวรลีโอหันมามองหน้าเพื่อนรักเหมือนจะกระทืบให้จมตีนตรงนี้งั้นแหละ
“เออ! มีก็มีไปดิมันไม่ใช่เรื่องของกูสักหน่อย!”
“ปากแข็งเข้าไปไอ้สัตว์แล้วมึงจะเสียใจ!”
เขานั่งมองอริต่อไปเงียบๆก็ไม่เห็นจะรู้สึกอะไรเลยสักนิด นี่ใส่เกาะอกคิดว่าตัวเองนมใหญ่นักรึไงห่ะ แค่เต็มมือเขาเอง แล้วดูมากับเพื่อนผู้หญิงแค่สองคนถ้าเมาจะกลับยังไงก็คงไม่คิดไว้สินะ แต่ว่าทำไมผอมลงว่ะหรือเขาคิดไปเอง
“ไอ้เนทเดี๋ยวกูมา อาจจะไม่มาก็ได้!” เขาหยิบแจ็คเก็ตเดินลงไปชั้นลงเดินผ่านคนอื่นไปเรื่อยๆจนมาหยุดอยู่หลังบางคน
“พี่ลีโอ!!” โรสครางดังลั่นด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าคนที่พึ่งจะนินทาไปสดๆร้อนๆจะโผล่มายืนอยู่ข้างหลังเพื่อนรักแบบนี้
“บ้า! อย่าเล่นแบบนี้ดิโรส ฉันยิ่งหลบหน้าอยู่ด้วย!” พูดอะไรไม่ดูสถานการณ์เลย เธอไม่อยากจะเจอลีโอตอนนี้เพราะมั่นใจว่าต้องใจอ่อนให้เขาเหมือนทุกครั้งแน่นอน แล้วครั้งนี้เพื่อนก็ไม่น่าจะอยากกินอาหารเม็ดแล้วด้วย
“อริ!! ข้างหลัง!”
“พวกแกชอบ…ลีโอ!!”
“ยังจำหน้าผัวได้ด้วยเหรอ!?”
เขาได้แค่ยิ้มมุมปากแล้วหยิบแจ็คเก็ตมาคลุมตัวเธอไว้ ก่อนจะมองไปรอบๆเห็นผู้ชายหลายคนเลยที่แอบมองอยู่เงียบๆ ถ้าให้เดาแบบง่ายๆอีกไม่นานพวกมันจะเข้าหาเมียเขาแน่นอน
“ขอบคุณ!”
“คุยด้วยหน่อยสิอริ”
“ไม่ว่าง!”
“จะไปดีๆ หรือจะให้อุ้มไป” ดื้ออีกแล้วนะ! เขาก็ไม่ชอบที่จะขู่เท่าไรแต่ถ้าจำเป็นก็ต้องทำ
“นายไม่กล้าหรอก!!” เธอขยับตัวออกไม่ทันีกแล้ว
“ก็ลองดู!” เขาจับตัวอริไว้กำลังจะอุ้มแล้ว แต่ว่า...
“ก็ได้!!” เกลียดลีโอชะมัดเลย! เขารีบจับมือเธอเดินออกจากผับนี้ทันที แล้วยังทำท่าทางคล้ายว่าหงุดหงิดมากทั้งที่เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วนะ
วันนั้นที่บอกเลิกเขาก็ดูเหมือนจะไม่แคร์อะไร
วันนี้กลับมาทำไม!
เธอนั่งรถออกมากับลีโอเงียบๆ ไม่เข้าใจเลยว่าเขาต้องการอะไรอีกกันแน่ถึงได้อยากคุยขนาดนี้ ป่านนี้ไม่รู้เพื่อนสนิทกับเจ้จะเป็นห่วงรึเปล่าที่ออกมากับเขาง่ายๆตลอด
“อยู่ไหน?”
“อพาร์ตเมนต์ของฉัน”
“เดี๋ยวไปส่ง อ่อ พรุ่งนี้ไปเอารถที่บ้านฉันนะอริ”
“อืม” ไม่อยากไปก็ต้องไปใช่ไหมเนี่ย เธออยากจะร้องไห้แล้วจริงๆ เลิกกับลีโอได้เดือนกว่าแล้วควรจะรู้สึกดีกว่านี้สิ ไม่ใช่เห็นลีโอแค่ไม่กี่นาทีก็อยากกอดเพราะคิดถึงมาก
มาถึงอพาร์ตเมนต์ของเธอลีโอก็ยังไม่กลับ เขาเอาแต่เดินสำรวจไปมาทั่วห้องไม่รู้จะสงสัยอะไรนักหนา เราเลิกกันแล้วนะอย่าทำให้หวั่นไหวดิ หรือว่าต้องการอะไรอีกงั้นเหรอ
“อริจะไปไหน?”
“…”
“ตอบมาดิจะได้รู้!”
“อย่ายุ่งได้ป่ะลีโอ ไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วนะ” เหตุผลเดียวง่ายๆเลยนะ คืนไม่อยากให้รู้เพราะเดี๋ยวไปรังควานเธออีก
“นี่จะเลิกจริงๆเหรอ เธอเลิกกับฉันได้เหรออริ?” ที่ผ่านมาเราห่างกันแบบนี้หลายครั้งแต่ก็กลับมาคืนดีกันเหมือนเดิม เพียงแต่ว่าครั้งนี้มันต่างไปตรงที่อริบอกเลิกเป็นครั้งแรก แล้วเธอหายออกจากชีวิตไปนานถึงเดือนกว่าอย่างไม่คิดจะหวนกลับมา
ทุกทีทะเลาะกันไม่นานก็จบลงบนเตียงไม่ใช่เหรอ
ครั้งนี้มันต่างออกไปมาก!
“เลิกได้สิ! คบกับนายแล้วชีวิตฉันขาดทุนไปเยอะเลย”
“อะไรของเธออีก!”
“กลับไปเถอะ” เธอจะร้องไห้แล้วนะถ้าลีโอยังไม่ไป
“เหมือนเดิมไม่ได้เหรออริ เธอไม่รักฉันแล้วเหรอ?”
“แล้วนายทนเห็นฉันนอนกับคนอื่นได้ไหมเล่า!!” เธอพูดไปเสียงสั่นๆ พยายามไม่มองหน้าลีโอ แต่จะฝืนได้นานแค่ไหนล่ะ
“เมื่อก่อนเธอยังรับได้เลยทำไม...”
“ก็ตอนนี้มันรับไม่ได้แล้วไง! นายไม่เข้าใจอะไรเลย!!”
“อย่าร้องดิอริ!” แค่เห็นว่าเธอน้ำตาคลอเบ้าก็ใจสั่นแล้ว เขาดึงอริเข้ามากอดแล้วลูบหลังปลอบใจทั้งที่ตัวเองก็ร้อนรน
“ฉันคิดถึงเธอนะรู้ไหมอริ”
“ปล่อยฉันไปเถอะลีโอ” ลีโอดึงเธอไปกอดปลอบใจเหมือนหลายๆครั้งที่เราทะเลาะกัน เธอก็ยืนนิ่งไม่มีแรงขยับหนีไปไหนแล้วปล่อยให้น้ำตาไหลไปแทนคำตอบที่อยู่ในใจมานาน
“ไม่อริ ไม่เลิกนะ!” น้ำเสียงสั่นพูดพร่ำแผ่วเบาแล้วกอดกระชับแน่นขึ้น เขาไม่รู้ว่าสิ่งเกิดขึนระหว่างเรามันคือความรักรึเปล่า แต่จะไม่ยอมเสียอริไปเด็ดขาด
ลีโอเอาแต่พูดพร่ำว่าไม่เลิกคำเดียวซ้ำๆไม่หยุดเลย แถมกอดเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อยให้ขยับตัวออกมา แต่เธอก็ไม่อยากเสี่ยงไปเจ็บแบบนั้นอีกแล้ว ลีโอไม่รู้หรอกว่าทรมานแค่ไหนที่ได้รู้ได้เห็นคนรักไปนอนกับใครไม่ซ้ำหน้าแล้วทำเหมือนไม่มีอะไร
“ลีโอรักฉันบ้างไหม?”
