บทที่ 72 เจ้าพ่อกลัวเมีย 72

ชุดไทยที่ปักสีทองรับกับเครื่องประดับเพชรที่สั่งมาเฉพาะทำเอาเมียผมสวยยิ่งกว่านางฟ้าเสียอีก เขาเดินเข้าไปใกล้ๆก่อนจะคุกลงเข่าส่งช่อดอกไม้ให้เด็กขี้แยอีกแล้ว

“งานแต่งของเราอย่าร้องสิที่รัก” เขาหยิบทิชชูมาซับน้ำตาที่กำลังไหลมาอาบแก้ม

“ขอบคุณนะลีโอ” เธอเฝ้าคอยมานานกว่าจะถึงวันนี้

นับตั้งแต่เราเริ่มคบก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ