บทที่ 93 เพลย์บอยหลงเด็ก 93

“กูไปเถอะ” โอกาสมาแล้วต้องรีบใช้ก่อนจะหมดลง

“กูก็อยากจะรู้เหมือนกันว่ามึงจะโดนเทจริงรึเปล่า”

“ไอ้สัตว์! มึงแม่งปากหมาว่ะ” เพื่อนไม่ให้กำลังใจกันเลยสักนิด เรื่องนี้เขาก็แอบหวั่นใจอยู่เหมือนกันนะเพียงแค่เก๊กทำเป็นไม่กลัวอะไรเฉยๆ เดินไปที่หน้าห้องแล้วเคาะประตูก็เปิดออก

ก๊อกๆๆ

“แอล…พี่เจราล!”

“นึกว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ