บทที่ 2 เด็กดื้อของเสี่ยชัช 2
เขาเดินถือกระเป๋าเสื้อผ้าของตัวเองตามอ้ายไปจนทันและกำลังจะคว้ามือเล็กได้อยู่แล้วเชียว เธอดันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพราะมีคนโทรมาหาก่อน ในระหว่างที่ลงลิฟต์เราก็ยืนห่างกันคนละมุมทำเหมือนคนไม่รู้จักกันทั้งที่เอากันทั้งคืนจนหมดแรง ไม่รู้ว่าเขาหูดีหรือว่าเพราะอะไรกันแน่เขาถึงได้ยินว่าเธอจะไปเที่ยวกับเพื่อนคืนนี้ที่ผับใกล้คอนโดด้วย
จะหาผัวใหม่คืนนี้จริงดิ
อ้ายมูฟออนเร็วเกินไปรึเปล่าวะ
รถของอ้ายก็ยังไม่เคยเห็นหรอกเพราะพึ่งซื้อมาได้แค่อาทิตย์กว่าๆเท่านั้นเอง เมื่อวานนี้เขาก็ไปรับเธอมาจากมหาวิทยาลัยแต่ไม่เคยลงจากรถเลยสักครั้งเพราะไม่ชอบให้ใครสนใจมากเกินไป แต่เมื่อวานเห็นว่าเธอมีเพื่อนผู้ชายมาชวนคุยระหว่างทางเดินเลยคิดว่ามันน่าจะมาจีบอยู่ ท่าทางของเธอก็ดูเหมือนจะชอบมันด้วยสิ แถมอายุก็ไล่เลี่ยกันคงจะพูดคุยภาษาเดียวกันได้มากกว่าเขาที่อายุเยอะกว่าหลายปี
อาหารเช้าวันนี้คือข้าวมันไก่ร้านใกล้คอนโด
จำได้ว่าอ้ายเคยมาซื้อให้กิน
“จะถ่ายรูปอะไรนักหนาห่ะอ้าย?”
“ก็อัพสตอรี่เฉยๆ เสี่ยชัชก็กินไปก่อนสิคะ”
“รู้ไหมว่าอัพสตอรี่เรียลไทม์มันไม่ดีนะ”
“คิดมากน่า หนูไม่ได้ดังขนาดจะมีใครมาสนใจหรอกค่ะ เสี่ยนั่นแหละกินได้แล้วไม่รู้จะพูดอะไรนักหนา หนูกินแป๊บเดียวก็หมดแล้วมั้งเนี่ย อ่อ…หนูสั่งน้ำปั่นร้านข้างๆไว้ด้วยนะ”
“ไม่ได้สั่งเผื่อเสี่ยเหรอ?”
“สั่งสิคะ สตอเบอร์รี่โยเกิร์ตที่เสี่ยชัชชอบไง”
“รู้ดีนะเดี๋ยวนี้”
หลังจากกินอาหารเช้าแล้วก็นั่งรถคันหรูไปมหาวิทยาลัยต่อ เธอเห็นนะว่าเขาแอบมองบ่อยๆเหมือนว่าสงสัยมากแต่ก็ไม่ถามอะไรออกมา เธอโพสต์รูปลงในอินสตาแกรมด้วยแคปชั่นน่ารักเหมาะสำหรับคนโสดแบบเธอที่สุดแล้ว พอรถจอดเพราะติดไฟแดงเขาก็หยิบน้ำไปดื่มพร้อมกับเปิดเพลงให้ฟัง
“หนูติดโซเชียลมากรู้ตัวบ้างไหม?”
“แต่โพสต์รูปขำๆน่ะค่ะ”
“อัพทุกวันเลยนะ”
“เอ้า! นี่มันก็เรื่องของหนูรึเปล่าคะ แฟนก็ไม่ใช่ ผัวก็ไม่ใช่แล้วเสี่ยชัชจะมาเดือดร้อนอะไรล่ะคะ?”
“เสี่ยแค่เป็นห่วง” เขาตอบสั้นๆด้วยความหงุดหงิดมากขึ้น ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูการแจ้งเตือนต่างๆระหว่างรอไฟเขียว แล้วหนึ่งในการแจ้งเตือนคือรูปที่อ้ายโพสต์ลงพร้อมกับแคปชั่นบ้าบออะไรก็ไม่รู้
“สดใสไหมไม่รู้ แต่ตอนนี้โสดอยู่สนใจไหมคับ”
นี่แหละแคปชั่นของเธอ
“อยู่กับผัวแต่โสดนี่นะ!!?”
“ผัว…ใครผัวหนูคะ?”
“ก็…”
“หนูโสดค่ะ เสี่ยชัชก็รู้ดีนี่ แล้วถ้าหนูจะโพสต์โสดก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลยนี่คะ ดีซะอีกคนจะได้มาจีบหนูเยอะๆไง”
“ขาดแคลนความรักมากงั้นเหรอ!?”
“ก็…”
“แค่เสี่ยคนเดียวเติมเต็มไม่พอรึไง!!”
เธอมองด้วยความไม่เข้าใจแล้วหันมาสนใจน้ำปั่นแทนดีกว่า วันนี้เสี่ยชัชอารมณ์ไม่ค่อยดีแต่เช้าเลย แต่ว่าคนอายุสามสิบปีแบบเขาคงจะมีงานให้ต้องคิดเยอะมากเลยอาจจะเครียดสะสมโดยไม่รู้ตัวจนเป็นแบบนี้ไง เสี่ยชัชใกล้วัยทอง! หลังจากไฟเขียวได้ไม่นานก็มาถึงมหาวิทยาลัยแล้วเธอลงจากรถไปทันที เธอเดินไปนั่งเล่นกับเพื่อนสนิทเพราะว่ายังไม่ถึงเวลาเข้าเรียน แล้วรถของเสี่ยชัชก็ไม่ขับออกไปสักทีจนน่าสงสัยว่ามีอะไรรึเปล่า หรือว่าเขากำลังทำอะไรอยู่กันแน่ถึงลีลาไม่ไป แต่พอส่งข้อความไปถามก็ไม่ตอบอะไรเลย
ปรกติอายุสามสิบปียังไม่เข้าวัยทองนี่นา
งงกับเสี่ยชัชมากนะเนี่ย
“แฟนแกเหรอ?”
“ไม่ใช่ นั่นคนรู้จักเฉยๆ”
“แล้วทำไมเขามาส่งแกได้ล่ะ?”
“ก็บังเอิญมาทางเดียวกันน่ะแล้วฉันขี้เกียจจะขับรถด้วยไง เช้าแบบนี้รถติดจะตายไปแกก็รู้นี่ยัยน้ำ สรุปคืนนี้ไปเที่ยวผับแล้วแกจะไปไหนต่อรึเปล่าห่ะน้ำ?”
“ถามมาได้นะ ฉันก็ไปต่อกับผัวสิ! รู้ไหมว่ายิ่งเมายิ่งเอามันนะจะบอกให้แต่ว่าคนโสดอย่าวแกไม่น่าจะเก็ทหรอก ฉันว่านะแกก็รีบหาผัวสักทีเถอะ แกจะอยู่แบบโสดๆสวยๆนานไม่ได้นะเดี๋ยวคนไม่กล้าเข้าหากันพอดี”
“ก็กำลังคุยอยู่นี่ไงน้ำ”
“โพสต์เดียวทำเรื่องเหมือนกันนะเนี่ยยัยอ้าย!”
“ก็คนมันสวยอะ”
“จ้าแม่คนสวย แล้วแกชอบใครเป็นพิเศษปะ?”
“ตอนนี้ฉันยังไม่ได้ชอบใครเลยอะ ส่วนใหญ่มีแต่รุ่นพี่กับรุ่นน้องทักมาจีบแต่ฉันชอบคนอายุมากกว่านั้นน่ะ ฉันชอบคนที่ดูโตกว่าน่ะ เรื่องแบบนี้มันต้องคุยกันยาวๆ แต่ฉันว่าอีกไม่นานจะมีแน่นอน หรือไม่ก็เริ่มหาคืนนี้เลยดีไหมยัยน้ำ?”
“เลิศมากยัยอ้าย ถ้าแกมีผัวแล้วฉันจะไม่ต้องเป็นห่วงมากเวลาไปไหนด้วยกัน”
“เข้าห้องเรียนเถอะน้ำ”
“แล้วนั่นล่ะ?”
“เดี๋ยวเขาก็ไปมั้ง เขาน่าจะคุยโทรศัพท์เรื่องงานอยู่น่ะ”
