บทที่ 12 ความลับของคุณวาดิม 12

เขาจับมือเล็กขึ้นมาจูบแผ่วเบาแล้วยิ้มกว้างให้เบาใจเพื่อกลบเกลื่อนความกังวลในใจ ก่อนจะค่อยๆขยับใบหน้าเข้าใกล้มากขึ้นจนเกือบจะแนบชิด เขากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เผื่อจะทำให้ใจเย็นขึ้นแต่ก็ไม่ช่วยเลย เพียงแค่ปลายจมูกเสียดสีกันแผ่วเบาไม่กี่วินาทีริมฝีปากทาบทับริมฝีปากบางอย่างอ่อนโยนขัดกับหัวใจที่เต้นแรงจนแท...