บทที่ 95 เสี่ยเบลคลั่งรัก 95

        “อื้ม หิวข้าวมากๆเลยด้วย” เขาดึงเธอไปนอนทับบนตัวแล้วท่อนแขนก็กอดรัดเอาไว้ไม่ให้ขยับตัวหนีไปไหนได้ เปลือกตาค่อยๆขยับเปิดออกแล้วมองด้วยความงัวเงียขัดกับรอยยิ้มสดใสที่ผุดขึ้นมาพร้อมกับน้ำเสียงแหบแห้งครางอือไม่เป็นประสาตามแบบคนไม่อยากจะลุกจากเตียง เพียงไม่กี่วินาทีก็ก้มลงไปหอมแก้มอีกฟอดใหญ่เอาใจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ