บทที่ 27 ปีชงไม่ต้องสืบ 9/4
หลังจากนั่งทำรายงานกับเพื่อนมาได้สักพักมือถือของที่หนึ่งก็แจ้งเตือนไลน์ที่ไม่คุ้นเคยขึ้นมา
LINE คนดีของที่หนึ่ง
“ใครวะ” ชายหนุ่มพึมพำก่อนจะกดเข้าไปดูข้อความ ถ้าเป็นพวกมิจจี้เขาจะบล็อคมันไปเลย
คนดีของที่หนึ่ง : ส่งรูป
: เหนื่อยไหม ฉันเห็นเธอนั่งทำงานมาตั้งนานแล้วนะ
No.1: ใครครับ
คนดีของที่หนึ่ง : คนของใจ
ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มเหลอหล่าขณะที่พยายามหันมองไปรอบ ๆ แต่ก็ไม่พบใครที่น่าสงสัยสักคน
คนดีของที่หนึ่ง : ไม่ต้องหันหรอก จ้างให้เธอก็หาตัวฉันไม่เจอ
No.1: ถ้าจะทักมากวนขออนุญาตบล็อคนะครับ ไม่คุยกับคนไม่รู้จัก
คนดีของที่หนึ่ง : เสียใจจัง เมื่อคืนเธอยังร้องเรียกหาฉันทั้งคืนอยู่เลย
No.1: คุณเซอร์เวย์?
คนดีของที่หนึ่ง : ฮือน้ำตาจะไหล เธอจำฉันได้สักที
No.1: มีอะไร หรือคุณเปลี่ยนใจจะเรียกเก็บค่าเสียหายอีกงั้นเหรอ
คนดีของที่หนึ่ง : เปล่าสักหน่อย บอกแล้วไงว่าฉันรวย เรื่องแค่นั้นฉันไม่ถือสาหรอก
คนดีของที่หนึ่ง : สนใจมาใช้เงินด้วยกันไหมล่ะ
...ไอ้หมอนี่มันรวยจนสติเพี้ยนไปแล้วหรือไง
No.1: โทษทีวะคุณ พอดีผมไม่กินซ้ำ
คนดีของที่หนึ่ง : เจ่บตงที่หัวจัย ಥ‿ಥ
No.1: อย่าสก๊อยพิมพ์ดี ๆ เห็นแล้วขัดตาฉิบหาย
คนดีของที่หนึ่ง : มุแง้ง
เอาละที่หนึ่งตัดสินใจแล้วว่าเขาจะบล็อคไอ้หมานี่ไปให้พ้น ๆ คนอะไรบนเตียงก็ร้อนแรงอยู่หรอก แต่พอมาแบบนี้ช่วยนิสัยปกติสักนิดไม่ได้เหรอ ว่าแล้วก็พิมพ์ข้อความหยิก ๆ ลงไปในมือถือต่อ
No.1: แล้วสรุปทักมามีอะไรครับ
คนดีของที่หนึ่ง : ทักมาจีบ จะจีบ จบนะ
No.1: อะไรของคุณวะ
คนดีของที่หนึ่ง : จะจีบ ฉันจะจีบเธอ
No.1: ไม่ให้จีบ
คนดีของที่หนึ่ง : แค่มาบอกไม่ได้มาขออนุญาต
No.1: เรื่องของมึงอีควาย!
คนดีของที่หนึ่ง : เธอชอบควายเหรอ งั้นเดี๋ยวฉันจะซื้อให้ เอากี่ตัวดี
“โอ้ยยย กูอยากจะบ้าแม่ง!” ที่หนึ่งแหกปากก่อนจะคว่ำหน้าจอมือถือลง จนเพื่อน ๆ และคนที่นั่งอยู่แถวนั้นหันมามองเขาเป็นตาเดียว
“เป็นอะไรคะ หงุดหงิดอะไรอีก” เบ๊บถาม
“เปล่า” ที่หนึ่งตอบ “กูไปซื้อน้ำก่อนเดี๋ยวมา” ว่าแล้วก็ลุกออกไปในทันที จนเพื่อน ๆ มองหน้ากันงง ๆ
“อะไรของมันวะ” เบ๊บพึมพำอย่างไม่เข้าใจ อยู่ ๆ ที่หนึ่งก็หงุดหงิดเสียงั้น
“ไม่รู้ดิ สงสัยเมนมามั้ง” แพทซ์
“หนูแพทซ์ลูก เพื่อนมึงมีจู๋เน๊าะ เมนมาพ่อง”
แพทซ์เบะปาก “แม่มึงเลี้ยงมากับร็อตไวเลอร์เหรอ ดุจังเลยสัด!”
“แล้วแม่มึงเลี้ยงมากับอะไรเหรอ”
“ทำไม” แพทซ์ถามเสียงเขียว
“พอ ๆ พวกมึงอะ มาทำงานได้แล้ว” ดอลล่ารีบห้ามก่อนที่มันสองคนจะตีกันขึ้นมาจริง ๆ
“มึงอย่าห้ามกูจะจิกเปียมัน”
เบ๊บถูมือตัวเองไปมาพลางถงแขนเสื้อ “มึงมาดิวู้ว ๆ”
“โอ้ยพวกเวร กูไม่ทำแม่งละ เชิญพวกมึงดีกันให้พอเถอะ”
“ดีงั้นกูยิงซอมบี้ต่อ” แพทซ์ว่าก่อนจะหยิิบมือถือขึ้นมาเล่นเกมโปรดของตัวเองตอนนี้ นั้นก็คือเกมดอกทานตะวันยิงซอมบี้ บอกเลยว่าเกมนี้คนเท่ ๆ เขาฮิตกัน
ดอลล่ามองหน้าเพื่อนก่อนจะถอนหายใจออกมา แล้วเก็บของใส่กระเป๋า “กูจะขึ้นไปทำบนตึกต่อ ตรงนี้มันร้อน ถ้าพวกมึงอยากไปก็ตามมาแล้วกัน”
“ครับพ่อ!”
อีกด้านเซอร์เวย์นั่งยิ้มกริ่ม บิดไปบิดมาหลังจากส่งข้อความล่าสุดไป หึ ๆ คราวนี้แหละที่หนึ่งต้องหลงรักเขาจนงอหัวไม่ขึ้นแน่ ๆ
“คุณที่หนึ่งว่าไงเหรอครับ” ไออาคอสเอ่ย
“อ่านไม่ตอบ”
“ผู้ชายเย็นชา” ไออาคอสว่าพลางพยักหน้าหงึก ๆ
“ข้าว่าเขาต้องมีใจให้ข้าแล้วแน่ ๆ ฮือเขินอะ ตัดชุดแต่งงานเลยดีไหม”
ทว่าราดาแมนทีสและไออาคอสถึงกับกุมขยับ นับวันอาการของนายท่านหนักขึ้นทุกวัน เฮ้อนี่น่ะหรือเจ้าผู้คุมนรกที่เต็มไปด้วยความเที่ยงตรง ตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับเด็กประถมหัดมีความรักเลยสักนิด
“นั้นนายท่านจะไปไหนครับ” ราดาแมนทีสรีบเอ่ยขัดขึ้น
“ก็ไปร้านตัดชุดไง”
สองทวยเทพถึงกับกุมขมับเป็นรอบที่สอง...นี่เอาจริงเหรอ
“ใจเย็นก่อนครับ คุณที่หนึ่งยังไม่รับรักนายท่านเลยไม่ใช่เหรอ” ราดาแมนทีสรีบห้าม ก่อนที่นายท่านจะทำเช่นนั้นจริง ๆ บอกเลยว่านายท่านของเขาคงไม่ได้ไปแต่ร้านตัดชุดแน่ คงจะซื้อเหมายกร้านละสิไม่ว่า เฮ้อ...ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเป็นรอบที่เท่าไรของวันเขาก็ไม่อยากนับแม่งละ
เซอร์เวย์เบะปากออกมาคล้ายกับเด็กโดนขัดใจก่อนจะยอมนั่งลงดี ๆ “จริงสิ พวกเจ้าสองคนไปคิดวิธีอะไรก็ได้ให้ข้าจีบที่หนึ่งให้ติด”
ทว่าราดาแมนทีสและไออาคอสถอนหายใจอกมาอย่างพร้อมเพรียง ก่อนจะจำยอมเอ่ยตอบรับออกมาในที่สุด
...หวังว่าปลายปีนี้จะมีโบนัสให้นะ
