บทที่ 30 วิศวะฯการละคร 11/1

เซอร์เวย์พาที่หนึ่งมานั่งพักใต้ เงามืดของตึกสูงระฟ้า  อากาศเย็นสบายช่วยให้ชายหนุ่มหายใจได้คล่องขึ้นบ้าง มือของเซอร์เวย์วางลงบนหลังของที่หนึ่งเบา ๆ ลูบไล้แผ่วเบาเพื่อปลอบประโลม แต่รอยย่นบนหน้าผากของเขายังคงอยู่ ดวงตาคมกริบจ้องมองไปยังที่ว่างราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง 

เขามั่นใจว่าเป็นฝีมือของเจ้านั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ