บทที่ 31 โชคชะตาที่น่าอับอาย

กานดาจ้องมองชัยวัฒน์ที่ยืนอยู่นอกประตูด้วยความตกใจ ส่วนพศินนั้นดวงตาเปล่งประกายอันตราย

ชัยวัฒน์เหงื่อไหลโซ่บนหน้าผาก "ดูเหมือนผมมาไม่ถูกเวลาเลยนะ ผมเพิ่งนึกได้ โรงพยาบาลมีนัดผ่าตัดของผมอยู่ ผมขอตัวก่อนนะครับ"

ชัยวัฒน์รีบปิดประตูแล้ววิ่งหนีไป

กานดามองพศินด้วยความสงสัย "ทำไมชัยวัฒน์ถึงรู้จักคุณ?"

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ