บทที่ 84 ฉันไม่ใช่คนโง่

ปรียาเดินขึ้นไปยังชั้นสอง ก่อนจะมาหยุดยืนนิ่งอยู่หน้าห้องนอนส่วนตัวของพศินและกานดาในที่สุด

ขณะที่ปรียายกมือขึ้นจะเคาะประตู มือของเธอหยุดชะงักลง เมื่อตระหนักได้ว่าตนเองจำเป็นต้องยกอ้างเหตุผลที่ฟังดูหนักแน่นพอ หากคิดจะเข้าไปรบกวนเวลาพักผ่อนส่วนตัวของคนทั้งคู่

แต่ในขณะนั้นเอง ปรียาดูเหมือนจะได้ยินเส...