บทที่ 44 44

Nadthaphark Part

"ปล่อยไป อวดดีนักก็ปล่อยไป สุดท้ายก็ต้องซมซานกลับมาหากูอยู่ดี!" 

เพล้งงงงงง! 

ขวดบรั่นดีที่วางอยู่ใกล้ๆ ถูกเขวี้ยงเข้ากับเสาบ้านจนมันแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ เมื่อสายตาของผมมองเห็นร่างของฉัตรชนกที่ทิ้งห่างออกไป เด็กจองหอง เด็กอวดดี ทั้งที่ไม่มีปัญญาจะดิ้นได้ ทั้งที่รู้ว่าดิ้นไปก็ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ