บทที่ 49 49

รถกะบะคันเล็ก ดูเก่า และตีคอกด้วยไม้ไว้ที่ทางด้านหลัง คล้ายรถอีแต๋นหรือรถเกษตร พาฉันมุ่งหน้าออกมาจากบริเวณนั้น ทั้งที่ภายในใจของฉันยังไม่ได้สงบดี เหตุการณ์เมื่อกี้นี้ยังทำให้ตกใจ ไม่อยากจะนึก หากเมื่อสักครู่ฉันล้มกระแทกอย่างแรง ลูกของฉันจะได้รับอันตรายหรือเปล่า เพียงแค่นึกคิด น้ำตาก็ตั้งเค้าที่จะคลอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ