บทที่ 66 66

Nadthapark Part 

ไม่รู้ว่าระดับความโมโหของผมมีมากแค่ไหน แต่วินาทีนั้น มันลืมความเจ็บเคืองของบาดแผลที่โดนมีดบาท ผมจ้องหน้าฉัตรชนกแบบไม่หลบตา หากจะให้ผมพยายามง้องอนเธอดีๆ ผมทำและทนได้ แต่หากจะให้ผมยอม หรือปล่อยให้ผู้ชายคนอื่นมายุ่งกับผู้หญิงของผม เชื่อเถอะ ว่าผมไม่มีวันยอม

"เหอะ ..ก็แอปเปิลเหมือนกัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ