บทที่ 15 ของที่เก็บไว้

เมื่อเห็นเปลือกตาคนน้องขยับยุกยิก คนพี่ก็เลิกจ้อง เขาหันมาสนใจโทรศัพท์ในมืออย่างรวดเร็ว

“พี่ กลับมาตอนไหน”

“นานแล้ว หลับสบายเลยนะ ไม่รู้ว่าอ่านหนังสือหรือให้หนังสือมันอ่าน แล้วทำไมไม่ไปนอนในห้อง”

“ผมรอพี่ มีเรื่องจะบอก”

“อือ ว่ามาสิรอฟังอยู่”

“พรุ่งนี้พี่ไม่ต้องติวให้ผมนะ” เดิมทีพรุ่งนี้อคิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ