บทที่ 47 เด็กป๋า -47- เสียใจ

#บ้านหลังเก่าของแม่ณดา

“ฮึกฮื้ออแม่จ๋า…แม่ณดาจ๋า” เด็กสาวร้องไห้คร่ำครวญถึงผู้เป็นแม่ที่ล่วงลับไปแล้ว เธอไม่รู้ว่าอดีตมันเกิดอะไรขึ้นบ้างแต่ที่ผ่านมาแม่ของเธอดีที่สุด ถึงจะมีเลือดครึ่งนึงสกปรกแต่เลือดอีกครึ่งนึงมันแสนจะบริสุทธิ์และเต็มไปด้วยความรักความอบอุ่น

เธอไม่เคยมองว่าแม่ของเธอน่ารังเกียจเลย มั...