บทที่ 102 รักมากจนกลัวที่จะเสียไป ๑๐๐%

"จะเกลียดก็ให้ฉันรู้สาเหตุที่เกลียดด้วย ไม่ใช่อยู่ๆ ก็เปลี่ยนมาเกลียดแบบนี้" กดเสียงต่ำเค้นลอดไรฟันด้วยความหงุดหงิด ไม่ชอบจริงๆ กับคำว่าเกลียดที่เธอพูดออกมา

"ต้องให้หนูพูดอีกเหรอวันนั้นพี่จงใจให้หนูรู้เองไม่ใช่หรือไง พี่จงใจให้หนูเห็นเพื่อที่จะยกเลิกการหมั้นไม่ใช่หรือไงหนูก็ทำให้แล้วพี่จะเอาอะไรอีก ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ