บทที่ 106 ถ้าดื้อจะจูบอีก ๑๐๐%

ดื้อจริงๆ เลย พูดอะไรไม่ฟังสักอย่าง มาร์วินดันตัวขึ้นเล็กน้อยเหวี่ยงร่างบางบนตักไปอีกฝั่งหนึ่งด้วยความรวดเร็วแล้วตามขึ้นมาคร่อมร่างเธอไว้จับรวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างขึ้นเหนือหัวกดแนบกับโซฟายืดอิสระการเคลื่อนไหวของคนใต้อาณัติไปชั่วขณะ

"พี่ อึก!"

ริมฝีปากร้อนโฉบลงมายังกลีบปากนุ่มอย่างรวดเร็วอุกอาจ บดจู...