บทที่ 92 สะกิดต่อมโมโห ๑๐๐%

มาร์วินหันขวับกลับมายังไอ้เจ้าของเสียงกวนบาทา เอื้อมมือยกแก้วน้ำขึ้นดื่มกลบเกลื่อนอาการลนลานแต่แววตากลับเต็มไปด้วยการคาดโทษกับเจ้าของเสียง

แม่งจับผิดดีฉิบ! จับผิดจนนึกว่าเป็นเมียเขาเองเสียอีก สรุปคิดถูกแล้วใช่ไหมที่เรียกพวกมันมาด้วย

ดวงตาคมดึงกลับยังคนตัวเล็กที่กำลังนั่งอยู่กับรุ่นพี่และเพื่อนของเธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ