บทที่ 103 โดนกีดกัน ๑๐๐%

ตลอดระยะเวลาที่นั่งรถกลับคอนโดคนตัวเล็กทั้งสองไม่ได้พูดอะไรกันเลยด้วยซ้ำ ทันทีที่รถจอดลงในลานจอดทอฝันก็รีบโดดลงจากรถทันทีด้วยความเร่งรีบ แหงนหน้าขึ้นยังตึกสูงราวกับกลัวว่าจะมีคนเห็นเธอลงจากหลังรถเขาทำคนตัวโตต้องตวัดสายตาดุเธอพร้อมกับเสียงกระแนะกระแหนที่ฟังแล้วรู้สึกสงสารมากกว่าโกรธเสียอีก

"เคยเตือนแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ