บทที่ 14 มึงเขินเหรอ ๕๐%

"สวัสดีค่ะพี่พระนายพวกหนูเป็น FC พี่นะคะ"

"...."

พระนายเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียงที่เดินเข้ามายืนข้างๆ โต๊ะแล้วเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง เขาพยักหน้าให้สองสาวเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้ากลับลงมาสนใจโทรศัพท์ในมือตัวเองต่อตามเดิม

"พวกหนูขอถ่ายรูปกับพี่ได้ไหมคะ"

"ไม่ใช่ดาราจะขอถ่ายทำไม" เสียงนิ่งสวนขึ้นทันควันไม่สนใจว่าใครจะมองยังไง ก็เขาไม่ใช่ดาราไม่ได้เป็นบุคคลสาธารณะจะมาขอถ่ายรูปด้วยทำไม

"พวกหนูแค่..."

"ออกไปฉันต้องการเวลาส่วนตัว"

"...ค่ะ"

นักศึกษาสาวรุ่นน้องสองคนขานรับเสียงอ่อนพร้อมเพรียงกันก้มหน้าผิดหวังแล้วเดินกลับไปนั่งโต๊ะของตัวเอง ด้านพระนายเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรกลับมานอนพิงคนตัวเล็กด้านหลังแล้วสนใจเกมในมือตัวเองต่อทำให้ไทป์ได้แต่ส่ายหัวไปมา

"ทำไมมึงไม่ให้น้องเขาถ่ายรูปปกติกูก็ไม่เห็นมึงจะปฏิเสธตรงๆ แบบนี้นี่ว่ะ วันนี้มึงแปลกๆ นะ"

"มึงอยากถ่ายมึงก็ไปถ่ายเองอย่าลากกูไปเกี่ยวด้วย"

"ไม่ใช่เพราะมีคนอื่นอยู่ด้วยหรือไงมึงถึงไม่ให้ถ่าย อ้อ... ไม่ใช่สิวะ ขนาดนี้ต้องเรียกว่าคนที่มึงตามจีบแล้ว"

แค่ก แค่ก!

คนที่ตามจีบเหรอ คงไม่ได้หมายถึงเธอหรอกใช่ไหม ทอฝันวางแก้วน้ำลงกลับตามเดิมแล้วใช้ช้อนเขี่ยข้าวผัดในจานตัวเองก้มหน้าลงหลบสายตาเพื่อนที่กำลังจ้องจับผิดมา แสยะยิ้มร้ายกาจจ้องเธอราวกับจะใช้สายตาและรอยยิ้มนั้นจิกกัดกินเธอจนกว่าจะยอมบอกข้อมูลอะไรที่มันต้องการให้

"เสือก!"

พระนายชะงักมือที่กำลังเล่นเกม เอี้ยวมองคนตัวเล็กด้านหลังแล้วตวัดตากลับมองยังเพื่อนตัวเองที่ยกยิ้มภูมิใจราวกับมันถูกรางวัลที่หนึ่งเพียงแค่ได้เห็นปฏิกิริยาตอบรับของคนตัวเล็กด้านหลังเขา

ร่างสูงดึงตัวกลับมานั่งเป็นจังหวะเวลาเดียวกันกับที่อาหารที่สั่งไปมาเสิร์ฟพอดี

"เฮ้ย! มึงเขินเหรอวะหูแดงเชียว"

"ไอ้ไทป์!"

เขินพ่อเขินแม่มันสิแม่งกวนตีนฉิบ!

เสียงดุตวาดลั่นโดยใช้น้ำเสียงและใบหน้าของเฮดว๊ากใช้งานกับเพื่อน แต่ดูหน้ามันดิแม่ง... นอกจากจะไม่กลัวแล้วยังตีหน้ามึนหัวเราะเบาๆ แก้มฉีกกว้างจนจะถึงหูอยู่แล้ว 

"มึงจะแดกข้าวหรือตีนกูวะครับไอ้คุณไทป์"

"เขินกลบเกลื่อนว่ะ"

"หนึ่ง..."

"เออๆ กูไม่แกล้งมึงละกินๆ เข้าไป"

ไม่ใช่ว่ากลัวมันนะแต่ให้มันรักษาลุคพี่ว๊ากมันหน่อยเถอะ หน้าแดงหูแดงใกล้เคียงลูกมะเขือใกล้เน่าแล้ว

พลอยใสดึงสายตาและความสนใจออกจากรุ่นน้องสองคนโต๊ะด้านหลังแล้วหรี่ตามองจับผิดเพื่อนอีกครั้ง เธอเพิ่งสังเกตว่าเพื่อนเธอไม่หลบหน้าวิ่งหนีคนตัวโตด้านหลังเหมือนเมื่อก่อนแล้ว สองคนนี้ต้องมีอะไรกันที่เธอไม่รู้แน่ๆ เลย

"แก... มองอะไรรีบกินสิจะได้เวลาแล้วนะ"

"อือ"

หน้าแดงๆ แบบนี้แสดงว่าใช่เลย สงสัยเธอคงต้องสืบหาอะไรบางแล้วล่ะ