บทที่ 85 เผลอลืมตัว ๑๐๐%

พระนายรวบร่างบางเข้ามาไว้ในอ้อมแขนอีกครั้ง หอมแก้มเนียนฟอดใหญ่เป็นการง้องอน ซุกหน้าเข้าหาลำคอระหงแล้วส่ายหน้าไปมาเบาๆ ราวกับลูกแมวน้อยกำลังออดอ้อน หึ! แต่เขาลืมไปแล้วหรือเปล่าว่าตัวเขานั้นไม่ใช่ลูกแมวน้อยเลยสักนิด เขาน่ะมันพ่อเสือเลยล่ะเพราะฉะนั้นแผนนี้ใช้ไม่ได้ผลซะหรอก

"ถ้าหายงอนเดี๋ยวตอนเย็นพาไปเล...