บทที่ 9 เด็กปากจัด ๕๐%

"นายไปนั่งรอตรงนั้นก่อนเดี๋ยวฉันกลับมา"

"..."

ไม่มีมารยาทเลยสักนิด! ผู้ใหญ่พูดด้วยแทนที่จะตอบแต่นี่กลับเดินไปนั่งเฉยเลย แถมยังมองสำรวจห้องอย่างกับเป็นห้องตัวเองงั้นแหละ

ทอฝันเดินกลับเข้ามาในห้องนอนรีบจัดการตัวเองก่อนให้เรียบร้อยเพราะตอนนี้เธอรู้สึกได้ว่ามันเริ่มจะมามากขึ้นแล้ว ปกติวันแรกจะไม่เท่าไหร่นี่นาจะมีอาการปวดหน่วงท้องน้อยแล้วก็หลังแต่ไม่ได้มามากแบบนี้ทำไมครั้งนี้ถึงได้ต่างจากปกตินะ

คนตัวเล็กสะบัดหัวไล่ความคิดความสงสัยทั้งหมดออกแล้วเดินเข้ามาจัดการตัวเองในห้องน้ำก่อนจะกลับออกมาหาแขกไม่ได้รับเชิญด้านนอกอีกครั้ง เธอถือกล่องยาออกมาวางลงบนโต๊ะกระจกด้านหน้าคนที่กำลังจับจ้องมองรูปถ่ายในมืออยู่

"แฟนเก่า?"

"หื้อ?"

พระนายโชว์รูปคู่ของเจ้าของห้องกับผู้ชายคนหนึ่งให้เธอดูทำเจ้าของห้องชะงักเล็กน้อย แล้วตวัดสายตาขึ้นมองใบหน้าหล่อทำหน้าไม่พอใจใส่กระชากกรอบรูปในมือหนากลับมาวางข้างกายตัวเองแทน

"นายควรจะมีมารยาทหน่อยไหม ไม่ควรหยิบจับของของคนอื่นเขาไปทั่วหากยังไม่ได้รับอนุญาต"

"มันอยู่ตรงหน้าฉันเองไม่ได้เดินไปหาสักหน่อย"

"อยู่ตรงหน้าเหรอ"

"...."

"ฉันเก็บแล้วไม่ใช่เหรอแล้วมาอยู่ตรงนี้ได้ไง..."

ลิ้นสากตวัดเลียริมฝีปากแล้วมองหน้าคนตัวเล็กกว่าไปด้วย เชื่อคนง่ายฉิบหายพูดแค่นี้ก็เชื่อ เขาเป็นคนเดินไปหยิบมันออกมาจากลิ้นชักตอนที่เดินสำรวจห้องเองพูดแค่นี้ไม่คิดว่าจะเชื่อด้วย

มือหนายื่นออกไปปัดผมสวยข้างแก้มเนียนทัดหลังหูให้แล้วเอียงคอเล็กน้อยสำรวจใบหน้าหวานที่กำลังก้มหน้าชุบก้านสำลีลงกับแอลกอฮอล์โดยที่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรด้วย เธอเงยหน้าขึ้นมาขยับเข้ามาเช็ดล้างแผลบนใบหน้าหล่อโดยไม่ได้พูดอะไรทำมือหนาต้องเหยียดวางลงบนพนักพิงแทน

"เจ็บไหม"

"ต้องตอบว่าไง ไม่เจ็บเหรอมันดูไม่จริงเลย"

"ทำไมนายต้องกวนประสาทด้วยเนี่ยฉันก็ถามดีๆ ไหม"

"คำถามแบบไม่มีสมองจะถามเพื่อ?"

"...." กวนประสาท!

ทอฝันปั้นหน้าบึ้งแล้วกระแทกก้านสำลีในมือลงบนโต๊ะแรงๆ คว้าอีกก้านใหม่มาชุดแอลกอฮอล์แล้วกลับมาเช็ดแผลให้หนุ่มรุ่นน้องอีกครั้งโดยไม่พูดอะไรอีก ยิ่งพูดเขาก็ยิ่งทำให้เธอหงุดหงิดยิ่งเป็นวันนั้นของเดือนอารมณ์ก็ยิ่งไม่ปกติรีบทำจะได้รีบให้เด็กนี่กลับสักที

มือเล็กกดน้ำหนักเน้นลงบนแผลหนักๆ แล้วดึงสายตาขึ้นมองว่าเจ้าของจะออกปากว่าเธอหรือเปล่า แต่เขายังคงนิ่งแล้วมองเธอเงียบๆ ทำให้คนที่ต้องยอมแพ้จำต้องเป็นเธอเอง 

"คืนนั้นเธอชวนฉันมาห้อง..."

"หา? วะ... วันนั้น"

"ลืมแล้ว"

"นะ.. นายจะถือสาอะไรมากกับคำพูดคนเมา วันนั้นฉันดื่มไปมากสติก็ไม่มีไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าทำอะไรลงไปนาย..."

"ฉันมีอารมณ์ อยากเอา"

"ห๊ะ!? มีอารมณ์?"

"เธอทำให้ฉันมีอารมณ์"

"ฉันไปทำอะไรตอนไหน ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะนายจะมาพูดจาใส่ฉันแบบนี้ไม่ได้"

"ซื่อบื้อ"

ทอฝันเบะปากใส่คนตัวโตหันกลับมาตั้งใจทำแผลบนใบหน้าให้เขาใหม่ ทำเสร็จเร็วเขาจะได้กลับไปเสียทีเธอก็จะได้พักพรุ่งนี้มีเรียนเช้าด้วยสิ 

นิ้วเรียวแตะปากแผลสดเบาๆ แล้วเป่าลมอุ่นลงบนแผลเหมือนที่แม่เธอเคยทำให้ตอนที่เธอล้มแล้วเกิดมีแผลตามตัว มันได้ผลจริงๆ นะหลังจากเป่าเสร็จแล้วความเจ็บมันก็ทุเลาลงจริงๆ เธอก็อยากให้เขาเจ็บน้อยลงอย่างน้อยๆ ก็คนที่ช่วยเธอและเป็นรุ่นน้องมหาลัยเดียวกัน

"เสร็จแล้ว"

"...."

"นายกลับเลยไหมนี่ก็ดึกแล้วอีกอย่างเราไม่ได้รู้จักกันขนาดที่นายจะอยู่ห้องฉันดึกๆ ดื่นๆ ได้ มันดูไม่ดี"

"ปัญญาอ่อนตอนนี้กลางวันมั้งแดดร้อนโคตรเลย"

"นายร้อนเหรอ แอร์ก็ทำงานปกตินะไม่เห็นร้อนเลย"

"ซื่อบื้อจริงเลยวะ"

"นายว่าฉันอีกแล้วนะ ฉันไม่ได้ซื่อบื้อและนายก็เป็นคนบอกเองว่าร้อนฉันก็ถามดีๆ ทำไมต้องว่าฉันด้วยเนี่ย"

"กูมาคุยอะไรกับคนโง่วะเนี่ย โง่แล้วไม่ยอมรับว่าตัวเองโง่อีก"

"พระนาย!"