บทที่ 25 ขอตอกสด NC

มิ่งฟ้าพยายามควบคุมสติที่หลุดลอยไปกับอ้อมแขนของเขา และมองนาฬิกาบนข้อมือของตัวเอง

“นี่ก็ดึกมากแล้ว หนูว่าพ่อเลี้ยงไปส่งหนูเถอะค่ะ เดี๋ยวคุณปิ่นจะสงสัยเอา” มิ่งฟ้าเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงกังวล

วรเมธยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน เขาจับมือเธอไว้แน่นก่อนจะบีบเบา ๆ

“เธอกลัวฉันห้ามใจไม่อยู่ล่ะสิ” เด็กสาวไม่ตอบ ได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ